УХААРЛААС УНАСАН НАВЧ

~Яагаад би ~

2012-01-24T01:57:00.008+09:00

Яагаад би энд ирсэнээ
Яагаад би шүлэг бичдэгээ
Яагаад би намарт дуралдагаа
Яагаад би хайрыг бусдаас өөрөөр ойлгодогоо

-Мэддэггүй

Яагаад би шувуу салхи хоёрыг нэг л юм хардагаа
Яагаад би цэцэг бүсгүй хоёрыг нэгэн догдлолд шингээдэгээ
Яагаад би үүсэлгүй аниргүйд тайвширахдаа хүсэлээ тээдэгээ
Яагаад би үнэнд ялагдсан өөрөөсөө зугатааж чаддаггүйгээ

Мэддэггүй

Яагаад би чанадын мэдрэмж оргүй хоосноос ирдэгийг
Яагаад би үгэнд утга цацаж шатаахдаа хөгжим мэдэрдэгээ
Яагаад би бурхан чөтгөр хоёрын эрлийз гэдэгээ
Яагаад би эр хүсэлээ нүдээрээ цацаж энд шунаж амьдардагаа

Мэддэггүй

~ Aлсыг зоримоор...~

2012-01-08T23:58:00.004+09:00

Долгиолон давалгаалан алсыг зоримоор
Догдлол тэмүүлэлээ тэврэн, тэвэрүүлэн холд одомоор
Тэнгэрлэг хүслээ тэнгэрлэг гуйлтанд шингээж шивнэчихээд
Тэнд юу хүлээж буйг үл таан,үл мэдэн алхамаар

Юу ч хүлээлгүй
Юунд ч хоргодолгүй зүгээр л замд гарамаар
Ертөнцийн түмэн утга, учрыг мартан
Ерөөсөө юу ч бодолгүй алсыг зоримоор

Би бол би биш...(төгсгөл 5)

2011-12-08T01:44:00.007+09:00

Хүсэхүй дор сэтгэл ирнэ
Хүлээхүй дор амьдрал ирнэ
Ухаарахуй дор гэгээрэл ирнэ
Уучлахуй дор өөрлүүгээ би ирнэ...

Өмнөх эрэгцүүлэлдээ бурхан бидний дотор байдаг тухай өгүүлсэн билээ.Библи сударт *Эхлээд өөрт байгаа бурханы орныг эрж ол.Тэгвэл бүхнийг олж авна* гэжээ.Асуудлын гол нь өөрт байгаа тэр бурхан чанараа хэрхэн яаж эрж олох бэ? гэдэгт байгаа юм.
Баримал, зурмал ,цутгамал ,чулуун элдэв дүрээр бүтээгдсэн бурханд мөргөөд,маань мэгзэм уншиж,эрх тоолж, хүрд эргүүлээд бид бурханы орноо олж чадах уу? Эсвэл Исүсийг магтан дуулаад, залбираад ,ахуйн чанартай олон хүсэлт, гуйлтаар бурхан чанараа таньж мэдэж болох уу?
Мэдээж энэ бүхэн тэр зүгт хандаж байгаагаараа сайн боловч гадаад иймэрхүү үйлдэл,хэлбэр, үг, хэлээрээ бид дотоодод байгаа тэр чанараа нээн олж авч чадахгүй юм. Дотоодод байгаа бурханы орноо олох арга зам нь бясалгал юм.Будда бодь модны доор сууж бясалгаад бурхан чанараа олжээ.Исүс бас бясалгал хийж өөрийн эцэг хэмээн нэрлэсэн бурханы орноо олсон байна.Ариун Библи судар дээр Исүс 40 хоног элсэн цөлд суусан тухай дурдсан нь бий.Исүс дөчин хоног хуруугаа ч хөдөлгөхгүй юу хийж суусан байж таарах бэ?
Мэдээж Исүс бие,хэл сэтгэл,оюун ухаанаа аниргүй болгож самадид оршиж дотоод бурхантайгаа учран бясалгаж байсан гэхээс өөрөөр тайлбарлах боломжгүй юм л даа.
Бүхий л гэгээрсэн мэргэд бясалгал хийж бурханы гэгдэх амгалан,асуудалгүй,зовлонгүй ,гэгээлэг өөр оршихуйг танин мэдэж түүнд хүрсэн байна.
Аливаа шашин,үзэл сурталд хэт туйлширч хандах нь үнэн зөвийг олох танин мэдэхэд хортой юм .Ямар нэг шашинд итгэж сургааль номлолыг нь дагах нь мэдээж сайн боловч туйлын үнэн, мөн чанарыг танихад асуудалтай байгаа юм.
“Бясалгалыг гадил жимстэй зүйрлэхэд шашин бол хальс нь. Бясалгал бол жимс нь” юм гэж нэгэн гэгээнтэн хэлсэн үг буй.
Хүн төрөлхтөн олон мянган жилийн туршид янз бүрийн бясалгал, арга замуудыг нээн олж бясалгаж иржээ.Эдгээр олон бясалгал арга замуудаас бид алиныг нь сонгож бясалгах бэ?Бясалгал болгон адилгүй бөгөөд түйлын дээд зорилгод хүргэх нь бас ховор юм. Бидэнд богино хугацаанд, найдвартай бас хэцүү биш аргаар туйлын дээд түвшинд хүргэж чадах тийм бясалгал тийм арга зам хэрэгтэй.Тэгэхээр энэ тухай ярилцая.
Бурхан гэж ер нь юу байна аа.Ямаршуухан товарш байна аа?
Бурхан мэдээж ямар нэг хэлбэр дүрсэд оршиж, ямар нэг үг хэлээр өгүүлэгдэх аргаггүй бөгөөд энгийнээр хэлбэл бидний оршин буй, харагдаж буй энэ ертөнц байгаагаараа бурханы нэг хэлбэр, үзэгдэл,биелэл юм.Харин арай өөрөөр,арай гүнзгийгээр хэлбэл бурхан бол чанадын гэрэл,чанадын аялгуу юм.Энэ гэрэл аялгуу нь зоосны хоёр тал шиг боловч нэгдмэл чанарыг агуулдаг.Энэ гэрэл аялгуугаар бүхий л зүйл, бүхий л ертөнц бүтсэн бөгөөд энэ гэрэл аягуугаар тэгтгэгдэж байдаг байна.
Энэ гэрэл аялгууны талаар олон шашины олон судар номд дурдсан байдаг. Амьсгалаа тоолох, хий, амьсгал дээрээ төвлөрөх бясалгал байна Бас биеийн долоон хүрдэний аль нэг дээр төвлөрөх гээд эдгээр бясалгал бүгд л материаллаг зүйл дээр төвлөрч бясалгах бясалгал юм.Материаллаг бүхэн хувирч, задарч байдаг мөнх бус, хоосон чанартай юм.Тийм ч учраас эдгээр бясалгалаар туйлын дээд түвшинд хүртэл бясалгах боломжгүй юм.
Харин чанадын гэрэл ,аялгуу бол мөнх орших бөгөөд устаж үгүй болдоггүй байна. Билгийн нүдэн дээрээ төвлөрч улмаар чанадын гэрэл аялгууны урсгал дээр төвлөрч бясалгаснаар бид өөрийн дотоодод буй бурханы орноо олох бөгөөд илүү дээд түвшинд хүрэх юм.
Энэ бясалгалын аргыг Аръяабалын бясалгал гэж нэрлэдэг.
Энэхүү гэрэл аялгууны бясалгал хийсэнээр бид чанадын гэрэл ,аялгууг бид дотоодоороо харж, сонсож чадах бөгөөд энэ тийм хэцүү боломжгүй асуудал биш юм.
Хүн бүрт өөрт нь бурхан чанар байдаг бөгөөд хүн бүр түүнийгээ олж авах боломжтой тухай үе үеийн гэгээрсэн мэргэд хэлж сургаж иржээ.Тэгэхээр бидэнд боломж байгаа гэсэн үг!
Бид элэгддэг ,эвдэрдэг,бүүр ажиллагаагүй болдог энэ махан бие цогстойгоо (роботтой) өөрийгөө адилтгаж үзэх нь өөрсдийгөө дэндүү доорд үзэж байгаа хэрэг юм.Бид бол бурханы хүүхдүүд .Бид бол цаглашгүй мөнхийн гэрэл ,аялгуу.Бид бол бүхий л ертөнцөөр тархсан мэдэрхүйтэй, юу хүссэнээ биелүүлж чадах бурханы үр сад билээ.
Төгсөв

Би бол би биш (цуврал 4)

2011-11-30T22:23:00.012+09:00

Тавилангаа үүрээд
Танихгүй маргааш руу явах
Сэтгэлээс өөр өмчгүй
Хайраас өөр авчих юмгүй

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ.....

Бид дотоодын жинхэнэ *би*-гээ мэдэж ойлгохын тулд бурхан ,шашин болон бидний оршин буй ертөнцийн тухай ярихаас өөр аргаггүй юм.
--Эхлээд бурханы тухай ярилцая.Ариун Библи судар дээр *Та бол бурханы ариун сүм.Таны дотор эзэн бурхан бий* гэжээ Мөн уг судар дээр * Бурхан хүнийг бүтээхдээ өөрийнхөө дүрээр бүтээсэн* гэжээ.Далай багш *Бурхан зүрхэнд байдаг* гэж хэлсэнийг өмнөх эрэгцүүлэлдээ өгүүлсэн билээ.
Бид бурханы дүрээр бүтээгдсэн юм бол бурхан хүн шиг байна гэсэн үг үү ?
Бурханыг алтны уурхай гэж үзвэл бидний дотоодын би болох тэр чанар маань алтны үртэс юм.Мэдээж алтны үртэс ч гэсэн алтны бүхий л шинж чанарыг агуулсан алт л гэсэн үг л дээ.Дотоодын жинхэнэ *би* маань бурхантай адил юм.Тийм ч учраас бид бурханы дүрээр бүтээгдсэн,бурхан зүрхэнд байдаг тухай гэгээрсэн их мэргэд болон судар номонд дурдсаар иржээ.
Будда ,Исүс,,Мүхамэд нар нь бид нарын үл мэдэх бурханы элч төлөөлөгчид юм.Бурхан бидэнд хүн бүрт өөрийн мөн чанарыг өгсөн тул түүнийгээ ойлгож ухаарч хөгжүүлэхийн тулд дээрхи элч нарыг янз бүрийн цаг хугацаанд илгээжээ.Жинхэнэ бурханыг ойлгохын тулд бид эхлээд эдгээр элч хувилгаадын сургааль номыг мөн чанараар нь ойлгож ухаарах хэрэгтэй болж байна.Одоогийн энэ сэтгэхүйгээр бурханыг ойлгох аргагүй юм.Жишээ нь 3 настай хүүхдэд таталцалын онолын тухай яривал инээдтэй бөгөөд тэнэг хэрэг болно биз. Эхлээд тэр хүүхэд орчин тойрноо таних тэгээд 35 үсэг сурах,цаашлаад шинжлэх ухааны анхан шатны ойлголттой болох зэрэг наад захын мэдлэг хэрэгтэй болж байна.Үүнд хүрэх зам түүнийг ойлгох дотоод ертөнцийг (өөрт байгаа дотоод сэтгэлээ захирч өөрөөсөө гэгээрэх,өөрийгөө олох) бурхан хүн бүрт өгчээ.
--Шашины тухай бид туйлширалгүй логик үнэн зөв ойлголт мэдлэгтэй болох хэрэгтэй байгаа юм.
Будда ирээд явсаны дараа буддын шашин үүссэн. Исүс ирээд явсаны дараа Исүсийн шашин үүсчээ.Будда Исүсээс өмнө олон олон гэгээрсэн мэргэд ирж байсан бөгөөд мөн адил олон шашин үүсч оршин тогтнож байжээ.Хойшид ч мөн адил гэгээрсэн мэргэд бууж ирэх бөгөөд шинээр шашин үүсч бий болж болох юм.Ер нь хүн төрөлхтөний түүхийг бүхэлд нь авч үзвэл аливаа шашин 1000-5000 жилийн настай байдаг бөгөөд дараагийн гэгээрсэн элч ирэхэд шинээр шашин үүсдэг гэж ойлгож болохоор байна.
Бууж ирсэн гэгээрсэн мэргэд нэг л үнэнийг хэлдэг боловч цаг хугацааны явцад хүмүүсийн алдаа, мунхагын уршигаар уг үнэн зөв сургааль маань номлол, догма болж улмаар олон тооны урсгал чиглэл болж гажуудддаг байна.Исүс орон гаран хүн байж байгаад битүү хатуу утгатай олон зүйл ярьсан юм биш л дээ.Гэтэл өнөөдөр Исүсийн нэрээр хичнээн олон шашин түүнээсээ ч олон урсгал чиглэл үүссэн байгаа нь нүднээ ил байна.Үүнээсээ болж дайн байлдаан гарч байсан нь хүн төрөлхтөний түүхэнд олон бий.Буддын шашин ч мөн л ялгаагүй .Улаан шарын гээд л олон тооны урсгал чиглэл үүсчээ.Тиймдээ ч шашин бол ард түмнийг мунхруулагч хар тамхи гэж хэлэгдэтлээ ёс зүй гажуудаж иржээ.
--Хорвоо ертөнц дээр л бид л ганцхан оюун ухаантай юу?Өөр амьдрал ертөнц бий юу? Энэ асуулт мөн л чухал асуулт юм.Исүс хэлэхдээ миний эцгийн гэрт олон харш бий гэжээ.Энэ нь олон байшин харшын тухай мэдээж хэлээгүй хэрэг.Бурханы ертөнц дотор материаллаг болон материаллаг бус оюунлаг олон түвшний ертөнц байдаг тухай хэлсэн хэрэг юм.Буддын сургааль ном дотор ч энэ тухай олон дурджээ.Эдгээр ертөнцийн тухай хүний хэлээр хүний оюун ухаанаар хэлж,дүрслэх үнэхээр боломжгүй бөгөөд хэтийдсэн асуудал юм.
--Тэгвэл гэгээрсэн мэргэд юу хэлж сургаж заасан бэ?Будда ,Исүс бусад гэгээрсэн мэргэд зөв аж төрөх тухай болон олон сургааль ном айлдаж хэлсэн боловч хамгийн гол сургааль нь сүнсээ чөлөөлөх,эх үүсвэртэй буцах тухай юм.Будда энэ ертөнц бол зовлонт ертөнц юм гэжээ.Үхдэг, өвддөг, хагацал ,зовлон ирдэг. Бие болон сэтгэлийн олон зовлон хүлээс дотор амьдардаг энэ ертөнцөөс ангижрах өөр илүү сайхан ертөнц өөр оршихуйд шилжих тухай сургааль номоо айлджээ.
Исүс ч мөн адил эндээ сайхан амьдраад байгаад байх тухай биш сүнсний чөлөөлөлт, мөнхийн улсад очих тухай зааж сургажээ.
Бидний бие цогцос бол түр зуурын чанартай бөгөөд жинхэнэ *би* биш юм.Тэгэхээр олон олон гэгээрсэн мэргэдийн гол сургааль бол өөрийн жинхэнэ би болох сүнсээ чөлөөлж илүү сайхан оршихуйд нэгдэж цаг хугацаанаас ангид оршиж зовлонгүй асуудалгүй оршихуйд очих тухай сургааль юм.
Дээдийн ном сургаальгүйгээр амьдарвал хэний ч амьдрал өчүүхэн ч үнэ цэн үгүй билээ.
Үргэлжилэл бий

Би бол би биш (цуврал 3)

2011-11-21T15:18:00.006+09:00

Өөрийгөө үүрээд
Үзэгдэл дунд алхах минь
Амьсгалах минь
Өөр хаанаас оломгүй гайхширал...
Дээрхи шүлгийнхээ мөрүүдээр эрэгцүүлэлээ эхэлэе.Энэ сэдэв маань энгийн мэт боловч бас тийм амар биш хүнд сэдэв юм.Хэдийгээр амар биш боловч энгийнээр,ойлгомжтойгоор гол санаагаа гаргаж илэрхийлэхийг хичээж байгаагаа хэлэх нь зүйтэй байх.
Бидний өдөр тутам хэрэглэдэг машин түлш, агаар, ус, тос гэх мэтийг хэрэглэн ажилладаг бол бидний бие ялгаагүй материаллаг бие (робот) тул агаар, ус,.хоол хэрэглэхээс гадна бас энергээр тэжээгдэн амьдарч байдаг.Ер нь энэ ертөнцийн бүхий л зүйлс,биетүүд энергээс бүтсэн бөгөөд түүгээр тэтгэдэж байдаг.
Физикийн гол хуулиудын нэг энергийн тухай хуулийг бид дунд сургуульд заалгаж үзэж байсан.Үүнд
-Энерги устаж үгүй болдоггүй (мөнх гэсэн үг)
-Энерги шинээр үүсэж бий болдоггүй
-Энерги нэг биеэс нөгөө биед шилжиж байдаг
Ямарч сайн машин,техник элдэгдэж эвдэрдэгийн адил бидний бие мөн л ялгаагүй.Гэвч бидний биед орших бидний жинхэнэ би гэгдэх тэр энерги дотоод чанар маань устаж үгүй болдоггүй. Харин энергийн хуулийн дагуу нэг биеэс нөгөө биед шилжиж байдаг.Энэ тухай эртний судар номуудад тун тодорхой бичиж үлдээсэн бөгөөд буддын гүн ухаанд үүнийг төрөл арилжих,төрөл авах гэх мэтээр бичсэн байдаг.
Өнөөдөр шинжлэх ухаан хөгжиж,танин мэдэхүйн цоо шинэ гэж болох бидний ойлголт мэдлэгээс хальсан зүйлд хүрч байна.Онолын физик болон бусад шинжлэх ухааны салбарын эрдэмтэд олон хэмжээст ертөнц байж болох тухай ярьж байна.Нэг хэмжээст ертөнтцөд бид цэг төдий байх,хоёр хэмжээст ертөнцөд бид үргэлжилсэн зураас төдий.Харин гурван хэмжээст ертөнцөд бид одоогийн бие хэлбэр хэмжээст амьдарч байна.Харин дөрөв,тав болон 16 цаашлаад 32 хэмжээст ертөнцийн тухай бид юу мэдэх бэ?. Физикийн ямарч хууль тэнд үйлчилэхгүй тухай эрдэмтэд таамаглал дэвшүүлж байна.
Энэ бүхэн маань буддын хоосон чанарын гүн ухаанд тулж байгаа хэрэг юм. Цаг хугацааны тухай ч бас товчхон өгүүлье.Цаг хугацаа бол нэг төрлийн энерги бөгөөд хоосон чанартай.Нэрт эрдэмтэн Эйнштейн харьцангуйн онолд цаг хугацааг резин мэт сунаж агшдаг болохыг баталсан.Ирээдүйд эрдэмтэд цаг хугацааны энергийг судлан таньж мэдээд цаг хугацаагаар аялдаг төхөөрөмж машин хийх боломжтой юм.
Энэ бол ямар нэгэн ид шид биш бөгөөд танин мэдэхүй, зүй тогтол юм.
За одоо гол асуудал руугаа эргэн ороё.Тун энгийнээр өгүүлэхэд бидний жинхэнэ *би* болох тэр зүйлийг сүнс гэж нэрлэсээр ирсэн бөгөөд сүнс маань цаг хугацаанаас үл хамаарах мөнх орших буюу элэгдэхгүй эвдрэхгүй,устахгүй.Мөн шинээр үүсэн бий болохгүй,харин нэгээс нөгөөд шилжиж байдаг байна.
Одоогоор бид тэр дотоод агуу чанарынхаа тухай бүрэн сайн ойлголтгүй байгаа учраас үүнийг танин мэдэх хэнд хэрэгтэй юм бэ?ямар ашигтай юм бэ?Үүнийг мэдээд яах юм бэ?гэх асуудал ар араасаа гарч ирэх нь ойлгомжтой юм.Энэ асуулт, бодол, үзэл, санаа маань бидний дотоодын жинхэнэ *би*-ийн билэг чанадаас гарч байгаа биш юм. Харин та бидний бие цогцосыг удирдах тэр тархи (компьютер) -ээс гарч байгаа гэдгийг яг л энэ мөчид эрэгцүүлэн бодож үзээсэй гэж хүсэж байна.
Бид одоогийн нийгэм,хууль,ёс суртхуун,зан заншил,шашин,урлаг,түүх,уламжилал гэх мэт нийтээр ойлгогдох хэвшмэл ойлголтонд баригдаж үүн дотроо зовож,жаргаж,гуниж гутарч,байлдаж, тэмцэж, ялагдаж,ялж,эд хөрөнгө,эрх тушаал,гоо сайханд шунан тэмүүлсээр амьдарч байна.Ийм учир шалгаанаар бид гэж хэн бэ?Би гэж хэн бэ? гэдэг маш чухал асуудлыг өөртөө төдийлөн тавихгүй, анхаарахгүй явсаар ирсэн байна.
Сүнс,дахин төрөлт,бурхан ,чөтгөр гэх мэт бүхий л хүнд асуудлийг эрт дээр үес эдүгээ хүртэл шашинд оноож, үүрүүлсээр иржээ.
Саяхан монгол эх оронд маань айлчилаад буцсан Далай ламын хэлсэн үгээр эрэгцүүлэлээ төгсгөе.Дээрхийн гэгээн ХIY Далай лам хэлэхдээ *Бурхан зүрхэнд байдаг* гэжээ.
(үргэлжилэл бий)

Би бол би биш (цуврал 2)

2011-11-13T02:29:00.010+09:00

Бид гэж хэн бэ? би гэж хэн бэ? гэдэг асуулт байнга л байсаар ирсэн шигээ их сонирхолтой чухал асуудал байгаа юм.
Бид өөрсдийгөө мэдэхгүй бол ерөөсөө юу ч мэдэхгүй гэсэн үг л дээ. За одоо асуудал руугаа эргэн ороё.Өмнөх эрэгцүүлэлдээ бидний бие туйлын нарийн ажиллагаатай цогц бие буюу робот гэж өгүүлсэн.Энэ роботод удирдлагийн төв аппарат буюу бидний нэрлэдэгээр тархи байдаг.Нүд, чих,хэл, арьс, хамар гээд мэдэрхүйн эрхтэнүүдээс авсан мэдээлэлийг энд боловсруулж зохих чиглэл удирдамж өгч байдаг гол эрхтэн юм.Бидний бодол санаа оюун ухаан нь тархинд байх мэдээлэлийн сангийн мэдээлэлд тулгуурлан туршлага,мэдлэг болон боловсруулагдаж агуулагдаж, хэрэглэгдэж байдаг нь та бид бүгдийн мэдэх энгийн ойлголт мэдлэг юм.
Хүний тархинаас гарч буй бодол санаа бол хийсвэр зүйл биш юм.Энэ бол таталцалын хүч шиг соронзон хүч шиг цахилгаан энергийн хүч шиг бодит хүч материаллаг хүч гэж ойлгож болно.Манай өмнөх иргэншилийн хүмүүс болох Лемурчүүд хөгжилийн өндөр түвшинд хүрсэн бөгөөд бодлын хүчийг ашиглаж байсан гэдэг мэдээлэл байдаг.Бидний сайн мэдэх очир хэмээх зүйл нь лемурчүүдийн ашиглаж байсан бодлын хүчээр ажилладаг ажлын багаж юм.Хоёр тал нь хурц ирмэгтэй бөгөөд хүчтэй эргэлдэн хад чулууг цоолох уул хад нураах зам гаргах зэрэг ажилд хэрэглэгдэж байжээ.Энэ нь бидний цахилгаанаар ажилладаг багажтай л адил бодлын хүчээр ажилладаг жирийн л багаж.Тиймээс очиртой бөгж зүүх нь сайн гэдэг нь домог төдий зүйл л дээ.
Тэгэхээр бидний тархи бол энерги үйлдвэрлэн гаргадаг төдийгүй тэр энерги нь бодит хүч юм.Бодол,оюун ухаан ,сэтгэл,зүрх гэж нэрлэгдэх эдгээр ойлголтын тухай тун товчхон задалж бичие.
-Оюун ухаан.Ерөнхийдөө товчоор авч үзвэл тархинд хадгалагдан буй мэдээлийг нэгтгэн дүгнэж, мөн ирж буй мэдээллийг задалж,ангилж,аливаа зүйлд бодит дүгнэлт хийх чадвар гэж болох юм.
-Бодол санаа. Энэ нь мөч бүр гарч байдаг.Мөч бүрийн бодол,санаа далайн давалгаа шиг ар араасаа гарч ирж байдаг.Миний ойлгож байгаагаар энэ мөч бүрийн бодол маань сэтгэл гээчийг байнга цэнэглэж байдаг.
-Сэтгэл энэ харьцангуй тогтвортой ч гадна дотны үйлчилэлээр өөрчилөгдөж байдаг.Бидний сэтгэл хөөрдөг,баярладаг, унадаг,хөрдөг, тайвширдаг гээд л нэг л биднээс саланга тусдаа хүн мэт ойлгогдохоор
- Зүрх гэж нэрлэгдэх дотоод мэдрэмж ойлголт байна.Энэ нь бидний гол эрхтэн зүрхийг хэлж буй хэрэг биш юм.Энэ нь бидний дотоодод орших жинхэнэ бидний би гэж нэрлэгдэх тэр дотоод чанараас тэтгэгдэж байдаг хувирал өөрчилтөнд барагтайд ороод байдаггүй гол чухал мэдрэмж чанар юм.(энэ дараагийн дугаартаа илүү дэлгэрэнгүй өгүүлэе).
Мэдээж ирээдүйд хүн төрөлхтөн бодол санааны хүчийг танин мэдэж ашиглаж эхлэх ойлгомжтой.Гэхдээ туйлын болгоомжтой сайн зүйлд ашиглахгүй бол энэ бодит хүч маань бидэнд буу зэвсэг мэт үйлчилэхгүй гэсэн баталгаа үгүй юм.
Яагаад би хүний бүхий л эрхтэнүүд дотроос тархины тухай илүү ярьсан нь учир шалтгаантай билээ.Хүний тархийг нэг талаар компьютер гэж болох юм.
Дэлхий хэмээх цэнхэр гариг дээр бие цогцос,тархи,мэдрэмжтэй тун олон зүйлийн адсуусан амьтад байна.Жишээ үхрийг авч үзье.Бидний биеийн бүтэц бараг ижил боловч удирдах төв аппарат буюу тархины чадвар ялгаатай.Үхрийн удирдах тархийг компьютер гэж жишээлж үзвэл Pentium 2 гэхүүдээ хүчин чадал муутай.Гэтэл хүний тархийг Pentium 8 гэж болох юм.Үхрийн тархи гэж жишээлж буй Pentium 2т байхгй олон үзүүлэлт бүхий хурд чадвартай тархи ( компьютер ) бидэнд байгаа гэсэн үг юм.
Тиймээс бид илүү оюунлаг,чадварлаг,бүтээмжтэй, илүү дуу,өнгө дүрсний мэдрэмжтэй.Адгуусан амьтанд байхгүй олон чанар, чадвар хүнд байдаг.Гоо сайхны,нэр төрийн,тахин шүтэх,ёс заншил ,уламжлал түүх гэх ойлголтуудаас гадна,сэтгэн бодох,зохион бүтээх урьдчилан төсөөлөх гэх мэт олон чадвар байдаг.
Адгуусны ч бай хүний ч бай энэ тархи (компьютер) уг биедээ зориулагдсан учраас уг биеийнхээ төлөө ажиллаж байдаг.Хоол идэх боллоо,унтаж амар,сайхан дуу сонс,уйдаад байна найз нөхөдтэйгээ уулз,нэг сайхан шоудий ч гэх юмуу дулаан тохилог байртай байх нэр алдартай байх,гоо сайхан байх зэрэг асуудлуудыг гаргаж ирж байдаг.
Эдгээр асуудлыг тавьж байдаг хүний тархи маань сэтгэн бодох чадвартай учраас би гэж хэн бид гэж бэ гэсэн язгуур үндсэн асуудлыг ялгаагуй өөртөө тавих чадвартай юм. Яг л энэ учир шалгаанаар эрдэнэт хүний бие,эрхэм дээд хүний төрөл хэмээн эртний олон судар номуудад дурдсаар иржээ.Эрдэнэт хүний төрөл,эрхэм биеийг олж төрсөн та бид өөрийн мөн чанараа танихгүй хорвоог өнгөрүүлвэл биеийнхээ төлөө амьдарч төгсөх адгуусан амьтанаас юуны ялгаа байх билээ дээ.
Эрэгцүүлэлийнхээ төгсгөлд нэгэн зүйлийг хэлэхгүй өнгөрч боломгүй санагдалаа.Амьтадын зовлон хүний зовлон ижил билээ.Бид адилхан бие цогцостой.Амьдрахыг хүсдэг.Амьд үр төлөө төрүүлж халуун сүүгээрээ тэжээдэг.
Айж, хайрлаж,өвдөх,зовох мэдэрхүйтэй.Тиймээс амьд амьтан алж зовоож мах цусыг нь бүү идээсэй гэж хүсэж байна.Бидний одоо идэж буй хоолны төлөө амьд амьтан зовоож тарчилаагүй гэж бодож хооллох үнэхээр сайхан,энэрэнгүй,хүнлэг ,зөв хоололт биш гэжүү?
Цагаан хоол гэдэг бол таны өөртөө барьж буй хамгийн том бэлэг юм. Be veg, Go green, save the planet!
(үргэлжилэл бий)

~Энэ л мөч~

2011-11-08T03:11:00.020+09:00

Хэнзэрсэн намрын салхинд үнсүүлж сэтгэлээ нээхэд
Хэлж буй үгс амилан одохдоо цэцэгс болох мэт
Хуучин бүхэн урагдах мэт, ургах мэт болоод
Хувирах үзэсгэлэн эхлэх мэт бас сарних мэт энэ л мөч

Гунигт цагаан аялгуу хэмнэлээ өөрчилж түрээд
Гүймэл сэтгэлийн түмэн догдлолийг хөглөн давалгаалахдаа
Эгшиг бүртээ уусгаж эхлэлгүй, эхлэлийг үүсгэн
Эрхшээлэлгүй эрхшээллээр түгээх энэ л мөч

Газраас тасрах шиг
Гэрэлээс үүсэх шиг
Эгшигээс амилах шиг
Гэмшилт сэтгэлийн оргил нурах шиг энэ л мөч

Уйлмаар дуулмаар,хашгирамаар болж
Уярал, хайр,догдлол нэгэн мөчид цугларч
Тэлж буй ,тарж буй орчлонгоос хэмнэл зөрөн тэсэрхэд
Түмэн долгиос санаа алдалтаар гадагшилахад хоосрох энэ л мөч

Ганц ч болов үг хэлж чадамгүй
Гайхалтай ч гэж нэрлэж боломгүй
Гайхамшигаас хэтийдсэн мөчүүдийг
Гэрэлт мөнхийн цэцэг мэт гартаа барих энэ л мөч

Би бол би биш (цуврал 1)

2011-11-02T23:52:00.010+09:00

Эхлэл буюу ерөнхий тайлбар
Өөрийн ойлгож мэдсэн ,мэдэрсэнээ та бүхэнтэй хуваалцахаар шийдэн энэ цуврал эрэгцүүлэлийг бичиж байна.Хэн нэгэнтэй санаа бодлоо хуваалцах нь бидний амьдралд байдаг энгийн харилцаа юм.
Энэ удаагийн сэдэв бол бидний хамгийн сайн мэддэг юм шиг мөртлөө тийм ч сайн мэддэггүй бидний би нэрлэгдэх хувь бие хүн буюу *би* гэсэн ойлголтын тухай юм. Юуны өмнө харьцангуйгаар бидний би гэж ойлгогдох,нэрлэгдэх бие цогцын тухай ярилцая.
Бидний бие туйлын нарийн ажиллагаатай материаллаг цогц бие юм.Өнөөдөр хүмүүс янз бүрийн зориулалтай робот зохион бүтээж байна.Аар саар юм авч өгөх ч юмуу ширээ тойрох асуултанд хариулах гэх мэт.Эдгээр роботыг төмөр хуванцар бусад материаллаар хийдэг.Гэтэл бидний бие мах ,яс,гэх мэт материаллаг зүйлсээр бүтсэн.Мэдээж тодорхой жинтэй материаллаг бие юм.Бидний бие бол туйлын нарийн ажиллагтаай робот юм гэж хэлэх гээд байна л даа.Бид элдэв зориулалт бүхий машин,роботийг янз бүрийн хэлбэр загвар зориулалттай бүтээдэг.
Тэгвэл бидний бие нэгэнт материаллаг машин болохоор засаж янзалж бас хэлбэр дүрсээ өөрчилж болох нь тодорхой.
Одоогоор шинжлэх ухаан эхлэл төдий шатандаа явж байгаа ч асар их хурдацтай байна.Бид эрхтэн шилжүүлэх,гадаад болон дотоод эрхтэний мэс ажилбар хийж байгаа.Харин ирээдүйд бид эрхтэн ургуулж, гаднах төрх арьсаны өнгө, за тэгээд олон зүйлийн өөрчилөлт хийж хийж чаддаг болох нь ойлгомжтой.Машины ямар нэг эд анги эвдрэхэд бид худалдаж авдаг шиг ирээдүйд элэг, бөөр, зүрх гээд л бүхий л эрxтэнээ шинээр солих боломжтой болох төдийгүй өөрсдийн сонирхолоор гадаад байдалаа ч өөрчилж болох юм.
Саяхан японы эрдэмтэд хулганад шүд ургуулах туршилт хийсэн нь амжилттай болсон тухай уншиж байсан.Ирээдүйд духан дээрээ нэг эвэртэй болох ч юмуу,илжигнийх шиг урт хөдөлдөг чихтэй болоё гэсэн ч асуудалгүй гэсэн үг л дээ.Эсвэл 6 хуруутай болоод илүү нарийн аялгууг төгөлдөр хууран дээр ч тоглож болох юм.Учир нь бидний бие бол материаллаг бие буюу робот юм.
Тэгвэл бид гэж хэн юм бэ? Энэ тухай шууд нэг үгээр хэлэх нь ойлгомжгүй, боломжгүй учраас цуврал маягаар асуудлуудийг задалж бичиж байгаа юм.
Бидний бие маш нарийн ажиллагаатай бие цогц гэж эрэгцүүлийн эхэнд бичиж байсан.Хүний бие хийн урсгал болон 7 төв хүрд бас энергийн урсгалд зориулагдсан хүлээн авах, гаргах гээд үнэндээ бүрэн танин мэдэж чадаагүй байгаа цогц бие юм.
Бас бидний биед танин мэдэж ашиглаж чадаагүй байгаа олон чадвар боломжууд байдаг.Бидний биед алсаас утасгүйгээр харилцах,хүний бодлыг унших,нисэж хөөрөх,усан дээр явах,маш хүйтэнд хувцасгүйгээр дулаан ялгаруулах,амьсгалаа түгжин агаар авахгүйгээр байх,хоол ундгүй амьдрах,агаараар хооллох,биеээ алс зайд шилжүүлэх,тархи оюуны хүчээр биетийг өргөх, гээд хэлж барамгүй дотоод чадвар байдаг харьцангүй төгс робот юм.
Эдгээр чанаруудийг бид хэн нэгнээр заалгаж суралцаж болох юм.Энэтхэг дорнын орнуудад энэ талын эртний мэдлэг сурвалж хадгалагдаж,уламжлагдаг байдаг.(ёог зарим төрлийн бясалгал)
Эдгээр нь ямар нэг ид шид биш юм.Ер нь ид шид гэж байдаггүй бөгөөд харин зүй тогтол гэж байдаг.Эдгээрийг ямар нэг бурхан шашинтай холбоод эх адаггүй мухар сүсэг болж хувирч байгаа нь бид энэ талын тухай тодорхой ойлголт мэдлэггүйтэй холбоотой юм.
(үргэлжилэл бий)

~Өөрөө тэр над дээр ирдэг~

2011-09-05T22:46:00.007+09:00

Хараач түүнийг
Тэр сарнайг
Харах тусам хайлан уусмаар
Хайрлах тусам солиорон дурламаар

Хүсэл дууссан төгөлдөрийн биелэл
Хүрэх аргаггүй тэнгэрлэг яруу
Зурсхийн одох зөн билгийн гялбаанд
Зуурхан мэдрэгдэх гэгээн ертөнц

Би түүнийг олсон
Олчихоод ойлгож гүйцээгүй
Би түүнийг харсан
Харчихаад таньж дуусаагүй

Харж ханамгүй түүний
Ойлгож гүйцэмгүй ертөнцөд
Өөрийгээ гээж би алдуурахад
Өөрөө тэр над дээр ирдэг

~Асуулт~

2011-06-14T14:40:00.008+09:00

Өнгөрсөн ирээдүй хоёрт дүүжлэгдсэн
Өөрийгөө би хааяа хардаг
Оршихуйн эрээн,тархины санамжинд хууртагдсан
Олс дээс үгүй дүүжлүүрт байгаа өөрийгөө хардаг

Мөрөөдөл тэжээсэн маргаашид тэтгэгдэж
Мөнх бусын алтан мөчүүдийг би алдахдаа
Хайгаад ,гуйгаад,хүсээд ч олдомгүй
Хүний алтан төрлөө би хамт алдаж байна

Ирээгүй хоосон маргааш хэнд хэрэгтэй юм
Эргэж ирэхгүй урсан одсон өнгөрсөн цагаар яах юм бэ
Үнэнийг танин мэдэх нь одоо цаг биш гэжүү?
Үүнийг уншигч та санал нэг байна уу?

*************************************

Цаг хугацаа гэж үгүй бол
Мөнхийн гэх ойлголт үгүй
Мөн ирээдүй үгүй, өнгөрсөн үгүй
Юу ч үгүйд юм бүхэн байж болох

Хүсэл үгүй,тэмүүлэл үгүй
Xүрэх, очих зүйлгүй
Асуулт үгүй,xариулт үгүй
Аврал үгүй,зовлон үгүй оршихуйг

Үнэн гэж нэрлэхүү ?

~ Хүсэл~

2011-05-18T13:00:00.007+09:00

Нас намба гээчийг харуулж явах ёстой юм гэнэ
Ямар учраас ?
Нэр хүнд гээч сонин юмыг үүрч явах ёстой юм гэнэ
Яах гэж ?
Буйр гэдгийг зааж бодлоготой явах юм гэнэ
Яагаад ?
Бусдад үзүүлэн болж үлгэр жишээ томоотой явах гэнэ
Яагаад ?

Нийтийн тулгасан хэв хэмжээнд яагаад хүлэгдэх ёстой юм !
Нийтээр зөвшөөрсөн хайрцаганд яагаад багтаж амьдрах гэж !
Бурангуй харанхуйн сүрэгт таалагдаж жүжиглэж амьдрах юмуу ?
Болно болохгүйн хоёрxон утганд хашигдаж амьдрах ёстой юмуу?

Эрвийхэйн өнгөт чөлөөт сэтгэлгээ надад хэрэгтэй
Эвлүүлж,эвдлэх эрх чөлөө надад хэрэгтэй
Амьдралын түмэн өнгийг хүүхэд мэт шохоорхож
Алдаж онох давалгаанд нь өөрийгөө гээх хүсэлтэй би

*********************************

2011-05-08T18:21:00.015+09:00

Өглөө болж нар мандаж байна
Өнөөдрийн жүжиг эхэлж байна
Инээд ч хүрэх шиг..гуниг ч нөмрөх шиг
Санаа алдав.санаа алдагдав

Нэгдүгээр үзэгдэл...

Цонхоо нээв.
Нар салхи хоёрыг урив...

********************************

Сакураа гөлөглөн хундган цагаан цэцгээ өрөөд
Солонго зураглаж тэнгэрт өнгөөр алаглаад
Уулын хүйсээр ус булаглан тэлмэн жороолоод
Уянга гүйцээж шувууд жиргэхэд салхи бүжиглээд

Харахуйд бүчиж нөмөрсөн үзэгдэл,хувиралууд татаад
Анихуйд үсчиж үймсэн хүсэл,дурсамж,бодолууд татаад
Түмэн шидээ гайхуулсан энэ ертөнцөд
Төөрсөн сэтгэлээ тогтоох амар биш аж

~Тэнгэрийн хувилгаан саран минь~

2011-04-27T01:40:00.010+09:00

Будант үүлс хаван мэт хэсэг хэсгээр тэнгэрт суугаад
Борооны өмнөх чийгт салхийг аргадах үдшээр
Барьцгүй сэтгэл нүд эзэгнэж ийш тийш харуулдахад
Болзоондоо ирсэн бүсгүй мэт саран тодров

Шөнийн наран,харанхуйн гэгээ саран минь
Шүлэгчийн гуниг хуваалцах тэнгэрийн хувилгаан саран минь
Эрхэт цагийн хугасыг эзэмдэх саран минь
Энэ л үдэш болзоогүй ирсэн тэнгэрийн гүнж саран минь

Ододын гэрлийг мэдрүүлэх гэхдээ чи бүдэгхэн гэрэлтдэг байх
Орчлонд ирэх хүмүүний сүнсийг төөрүүлэхгүй гэхдээ үдшээр ирдэг байх
Гэмшилт сэтгэлийн нулмисыг тэврэх л гэж чи ирдэг байх
Гэгээн хайрын гэрэлт харцыг мэдэрүүлэх гэхдээ чи ирдэг байх

Буйд анивчих оддын зүг одолгүй
Буцах,ирэх хүмүүний хөлд сэмрэх
Дааж ядан зовлон тэврэн эргэх өртөө
Дэлхийн хань,тэнгэрийн цэцэг сар минь дээ

Чиний үнэнийг сэтгэл минь үл гүйцэн ойлгох
Чиний гоо сайхныг үгээр илэрхийлж үл гүйцэх
Гүн ухаан гээчийг бодол минь шоолон инээвхийлж
Гундуухан ертөнцөд чамайг байгаад баярлaнам сар минь

*********************************

2011-04-24T21:12:00.002+09:00

Өнгө мөнгөнд бялхаж дулдуйдсан ядуулаг амьдрал
Өөрсдийгөө тийм л өчүүхэнээр үнэлэгсэд
Тэмцэл гэж ойлгосон амьдрал дээр гадагш урсах мунхаглал
Төсөөлөл үгүй харанхуйд дураар аашлагч сэтгэлийн боол

Өөрлүүгээ шагай
Дотогшоо хараач
Өгөх тусам дэлгэрч цэцэглэдэг нь хайрын сэтгэл биш гэжүү?
Авах тусам улам хоосорч ганддаг нь харамын сэтгэл биш гэжүү?

~Бодрол~

2011-04-19T03:23:00.007+09:00

Амьдрал гээч биднээр тоглоод байгаа юм уу?
Амьдрал гэгчээр бид тоглоод байгаа юмуу?
Мэдэхгүй тоглоомоор мөрийтэй тоглогчийг
Мөрөөдөл тэвэрүүлж,гүн хоосоны хувиралаар илбэдэгч

Амьдрал гэгч юу бэ?

Сайн муу бодол,санаа биежээд
Цаг хугацааны тойрогт шингэн хүчийг олоод
Таван мэдрэхгүйд нуугдан ирж далдаас ховсдон
Там болон диваажинг бүтээгч нь

Та бидний бодол сэтгэл биш гэжүү?

~Эргээд хартал...~

2011-04-14T14:26:00.006+09:00

Эргээд хартал хавар явчихаж
Эргээд хартал залуу нас явчихаж
Эргээд хартал шүүдэрт өвсөнд мөнгөн хяруу унчихаж
Эргээд хартал шүлэг сэтгэл хоёр залуугаараа үлдчихэж

Эргээд хартал чи яг л хэвээрээ
Эвлэрч чадаагүй дурсамж задалж
Эхлэл төгсгөлийн утгыг алдагуулж
Инээмсэглэн зогсох нь яг одоо мэт

Сэтгэлийн буман үзүүр додлол үүсгэн чичиж
Итгэлийн алтан судалын хөвчийг татан эгшиглүүлж
Гунигт хар нүднээс нулимс таслан амилуулж
Гутамшигт хорвоогийн элгэнд гундсан сэтгэлийг дэвтээж

Тэртээх холын өдрүүд гэрэлээ цацсаар дөрөө муталж
Тэврэх яруу уянга нь хамар шархируулан ирэхэд
Сэтгэлд багтаагүй догдлолоо шүлэг болгон гадагшлуулж
Шингэх нарны туяaнд өөрийгөө шингээж жаргаалaа

~Энэ л мөчийн санаа алдалт~

2011-03-24T22:37:00.007+09:00

Зэллэн ирэхдээ шувууд хаврыг
Зүрхэн дээр минь асгахад
Зөнгөөрөө айлчлах гэгээн бодолууд
Зүсгүй мишээх урин салхинд гадагшилна

Өөрийгөө нэг аргадаж
Өрөөлийг нэг аргадаж
Улиран одсон амьдрал,он жилүүдийг аргадаж
Урсан ирэх учрал,үйл бүхнийг аргадаж

Буй бүгдийг аргадан
Бусдаас юу ч хүсэхгүй байхыг хүсэxэд
Энэ л мөчийн санаа алдалтаас
Өөртэйгөө гэнэт уулзах шиг

~Уяаны үзүүр~

2011-03-11T19:56:00.003+09:00

Хуурах мэт хувирал
Үүсэх мэт хэлбэр олоод
Өнгө өмчилж,үнэр цацаж
Өөрийгөө тунхаглан дуугаа хадааж

Таньдаг бүхнээ эс таних,мэддэг бүгдээ эс мэдэх
Танин мэдэхүйтэй дахин тулгарч тунах
Хувирах амь аниргүйд угаагдан ирэхдээ
Хуучин түүхийг шинэ мэт эхлүүлэх

Амьдрал хэмээхийн учрыг тайлах
Алдуурч одсон уяаны үзүүр
Арьснаас минь ч илүү ойрхон
Амьсгалаас минь ч илүү дотор минь байх

~Хааяа тэр цэцгийг харахаар~

2011-03-06T22:18:00.006+09:00

Хэн нэгний үлдээсэн хайр
Харуусалаар илбүүлж
Хүсэлгүй цэцэглэж
Хүлээлтгүй ургасаар...

Хааяа тэр цэцгийг харахаар
Хавар намаргүй ганцаардалд амирлаж
Хамгийн сүүлчийн удаа гэсэн хүсэлээ
Хачин тунгалаг дэлбээндээ нуусан мэт...

Хааяа тэр цэцгийг харахаар...

~Задралын дараа нэгдэл байдаг~

2011-03-04T13:48:00.011+09:00

Тэсрэлтийн өмнөх нам гүмхэнд хууртагдаад
Тэврэх гэнэн салхинд илбүүлэн сатаараад
Зөн татах их хуйралыг догдлол гэж андуураад
Зөрөн өнгөрөх агшинуудад зүгээр л өөрийгөө тарааж уусгаад

Хэн нэгний алдаа инээд хүргэснээ хоромхон зуур мартагдаж
Хэсэг хэсэг бодол үүсэвч сарних мэт одож
Шувуу нисэхийг харсанаа,харсандаа уйдаж
Шүлэг,яруу найрагт үнэн үл оршдогийг мэдэрсэндээ үл гэмшиж

Энгийнээс энгийнийг ойлгох гэснээ орхиод
Элдэв бодолгүй эзэнгүй мэт алдуураад
Зайгүй битүү ертөнцөд завсар гаргаж
Задралын өмнөх мөчүүдэд би оршином

Юу ч битгий ярь

2011-02-22T05:58:00.010+09:00

Юу ч битгий ярь
Ертөнцийн гунигт хуучин мөрөөдөлийг
Яг одоо л битгий давт

Хувирашгүй сэтгэлийн илэрхийлэл мэт
Хуучны хүн чулуудийг бүү магт
Юу ч битгий ярь

Яг л одоо он жилүүдийг хундаглаж тулгаaд
Яг л одоо нүдрүү минь эгцэлж хар
Тэнгэрийн энэлэн галт солир мэт
Тэнэмэл яруу найрагчийн
Ганц халуун нулимсанд соёолсон
Сэтгэлийн гэрэлт цэцгийг ав

**************************

2011-02-22T04:56:00.003+09:00

Үхэл гээч хогийн шүүр хорвоог цэвэрлэсээр л
Үл мэдэгчид үй түмээрээ эргэж ирсээр л
Энд буруу ч юм алга зөв ч юм алга
Бүх л зүйл болдогоо болоод ...

Бороо орж эхэллээ шүхэрээ аваад гарьяа даа
Үй түмэн бодлоо бороонд гээчихээд
Үхэшгүй гэдгээ мэдэрч
Үхэл иртэл унтмаар

*******************

2011-01-26T01:00:00.001+09:00

Орчлонгийн нар залгисан юм шиг
Ориглох халуун сэтгэл
Хазаар булаан зүтгэх морь мэт
Хаашаа юунд тэмүүлнэ бэ

~Юунд эс амараанам~

2011-01-18T16:31:00.004+09:00

Хэзээ,хаанаас ямархан учрал,зовлон
Хийсч ирэхийг хэлж,мэдэж болохгүй
Хувирал зэрэглээ,нүдгүй мананд
Харвах цагийн урсгалд туугдан амьдарнам

Таашгүйд дурлаж мөрөөдөл өөрөө одоод
Таамаг дунд зүггүй бодолууд талцаж хэрэлдээд
Таван зүс нүдэнд шингэж амирлаад
Таавар мэт маргаашийг хүлээнэм

Биетэй бүхэн орших эс оршиход
Бие биенээ хэмлэн эргэлдэж
Газрын хүчинд татагдан мөрөө даран зөрөлдөвч
Ганцаардал дунд итгэлээ хэнд өгөхөө үл мэдэн алхнам

Тэнгэрийн зарлигаар сарниж одохоо
Үхэл гэж нэрлээд хүлээхэд
Тэндээс ирэх долгис халуун гол зууран шүглэxдээ
Эндэхийн бүхэнд уйдагчийг юунд эс амараанам

~Цасан дээрхи шүлэг~

2011-01-13T23:58:00.005+09:00

Нэг л дутууд
Нэг л хагас мэт амьдараад
Нимгэн хучих цаснаас нэг л юм
Нэхэх мэт хараад

Нэрээ бичээд ард нь
Нэмэх
Асуултийн тэмдэг тэнцүү
Ар араасаа хөврөх бодол

Амьдрал гээчтэй хөтлөлцөөд
Тэвэрэлдээд
Тэр надаар тоглоод би түүнийг гайхаад л
Танилцаж дуусдаггүй

Дутууд дутуу амьдараад
Дуугаа хурааж өөрийгөө тэмтэрээд
Хэнээс юу нэхэхээ мэдэхгүй
Хэлгүй нүд хэлбэргүй мэдрэмж түшээд

Хэмжээст ертөнцөд захирагдаж
Хэмнэл хугацаанд төөрч
Хэлбэрт оршин хашигдаж
Хэлтгий заяанд чөдөрлөгдөж

Аргагүйд дурлаж ирсэн
Аргагүйд хүлэгдэж амьдарсан
Алдсан оносон нь минийх биш
Амь нас энэ бие ч минийх биш

Тэнэж эргэсэн заяаг
Тэрсэлж сэрэх нэгэн сүнс
Нэг л дутуу хорвоод
Нэгэн бадаг шүлэг унгасаныг

Бүүдгэр үдшийн нимгэн цас
Барлах мэт авч үлдэвч
Баллуурдах мэт
Салхи босмуй

***********************

2011-01-05T00:18:00.005+09:00

Амь тасалж
Амандаа хүүр чихсэн
Эргэн тойрон араатнууд
Энэ ямар аймаар ертөнц вэ?

************************

2011-01-02T16:23:00.005+09:00

Хажууд минь хэнч байхгүй атал
Халуун дулаан хайр ирж тэврэх шиг
Энэ лав ээж байх...
Ээжээс минь өөр хэн...?

Эргэн тойронд хэнч байхгүй
Ээж бид хоёр....

**********************************

Уйлж уйлж суугаад инээд алдан өндийж
Уйтгар гуниг зовлонгоо сэгсэрэн
Унаж тусан гүйсээр
Ээжийдээ очиж үнсүүлэх сэн

Танаж танаж өгсөн зовлонт амьдралын хөрсөнөөс
Таныхаа энгэрт тэвэрүүлж нэг тасарахсан

~Итгэлт сэтгэлийн зам ~

2010-12-24T02:28:00.004+09:00

Зөвхөн хөдөлж буй үедээ л биетэй байх нарны элч шиг
Зөвхөн амьд байж л ухаарах боломжтойг
Зөвхөн хайрлаж байж л ойлгох мэдлэгийг
Зөвхөн хүсэж тэмүүлж байж л олох гэрэл гэгээг...

Ойлгож ,мэдэрч байна
Одоо тэгээд ...?

Яагаад ? хэмээх түмэн асуулт
Яг л хана хэрэм мэт нурахад
Явах зам ямар их холийг
Яасан их төвөгтэйг мэдрэх шиг айх шиг...

Ойлгож ,мэдэрч байна
Одоо тэгээд...?

Итгэлт сэтгэлийн дөт зам байна
Энгийн бөгөөд шулуун юм байна
Энэ замаар алхая
Үүнээс дээрийг хайгаад олохгүй нь

БОДРОЛ

2010-12-13T15:30:00.002+09:00

Бодол санаагаа үгүйсгээд
Бид болон Би-г үгүй үгүйсгээд
Бурхан, будда,буг чөтгөрийг үгүйсгээд
Байгаа бүхнийг үгүйсгээд

Би тэнд хүрч чадахуу?

Нэрлэх л юм бол хоёр болчихоод
Нэгдмэл байх чанар алдагдаад
Нэртэй бүхнээс түмэн утга үүсээд
Нэгдмэл бус салангид болоод

Нэртэй бүхнийг үгүйсгэхэд
Нэгдмэл чанар бүтэхүү?

Хэрхэх билээ би ...

2010-12-12T00:15:00.006+09:00

Хаяж чадахгүй салж одохгүй мэдрэмжээ
Хэрхэх билээ би
Хэлж дийлэхгүй,хэлхэж холбож чадахгүй
Хэн нэгэнд өгч бас чадахгүй

Хэрхэх билээ би энэ мэдрэмжээ

Унтарч буй их гал мэт
Унаж буй гэрэлт солир мэт
Хөөж буй хүчит давалгаа мэт
Хүрч боломгүй оргил мэт

Хэрхэх билээ би энэ мэдрэмжээ

Танигдашгүй бүхэн хань мэт ирж тэврэх шиг
Тасалданги аялгуу нэгэн урт зам болох мэт
Халгиж буй их ус уурших мэт замхарах шиг
Хаашаа ч юм урсах уянга гэрэл болон одох шиг

Хэрхэх билээ би энэ мэдрэмжээ

Хажууд биш,хол биш,хаана ч биш
Xарихгүйн,ирэхгүйн төлөөлөл,хаанчлал мэт
Өнгө, үнэр, үүсгэл,төгсгөлгүй
Оломгүй тайвширал ,хүрэмгүй эрх чөлөө мэт

Хэрхэх билээ би энэ мэдрэмжээ

Өөрөө ч мэдэхгүй энэ мэдрэмжээ тэвэрээд
Өөрөөрөө нь байхдаа би жаргалтай
Биелэшгүйн төгс,сэтгэшгүйн элч
Би түүнийх,тэр минийх байхад би жаргалтай

Хэрхэх билээ би энэ мэдрэмжээ

Юу ч хүсэхгүй байх нь ...

2010-12-11T17:03:00.012+09:00

Салхи эзэгнэсэн талд бодол сэтгэлээ төөрүүлчихээд
Сар хоносон бүлээн ором дээр өөрийгөө орхичихоод
Чанадаас ирэх чанадруу улирах бүхнийг дэргэдээс нь
Харах мэт эс харах мэт

Юу ч хүсэхгүй байх нь
Юутай ч амар юм дээ

Амьдрал хэмээгчийг хөдөлгөх
Амьдрах хүсэл хэмээх нэгэн эсийг унтуулахад
Би гээч үзэл ганцаардахдаа биетэй бүхнээс зуурахыг
Мэдрэх мэт эс мэдрэх мэт

Юу ч хүсэхгүй байх нь
Юутай ч амар юм дээ

Дуу шүлэг,дурлал,амьдрал
Дуугүйхэн харахыг
Далдуурхан хүлээхийг
Мэдэх мэт эс мэдэх мэт

Юу ч хүсэхгүй байх нь
Юутай ч амар юм дээ

Өнчин хайлсаасний ганцаардалийн дуу
Өвлийн салхинд гансран тэнэж буйг
Энэрэнгүй зөөлөн сэтгэл шимж өргөст цэцэг ургаж буйг
Хайрлах мэт эс хайрлах мэт

Юу ч хүсэхгүй байх нь
Юутай ч амар юм дээ

Өнгө тунамал наран гэрлээр инээж
Өглөө гэдэг үг цаг хугацааг авчирч
Үйл,учралын хэлхээнд бие сэтгэл сэрэхэд
Өөрийгөө би хүсээгүй хүсэлд өгчихөөд

ӨӨ.!
Юу ч хүсэхгүй байх нь
Юутай ч амар юм дээ

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

2010-12-09T15:14:00.008+09:00

Эрх цэцэгсийн дэлбээг эрвийхэй үнсэж буусан
Элэгдэж эргэх заяаг уярал аргадаж тэвэрсэн
Элсний нүүдэл шиг цаг хугацаа нь
Энэрэл, ухаарал,хайр дагуулсан

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

Эсээ задалж хөрсөнд шингэвч
Элэгээ хувааж үрдээ зововч
Шүлэг төрөхдөө амь хувааж тасравч
Шинэ бүхэн,эгэл бүхэнд шингэх

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

Тавилангаа үүрээд
Танихгүй маргааш руу явах
Сэтгэлээс өөр өмчгүй
Хайраас өөр авчих юмгүй

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

Нэгэн мөч,нэгэн агшинаас
Нэгэн ертөнц үүсэж ,эвдрэхийн учир
Нэгэн амьдрал,нэгэн амьнаас
Нэгэн чанар,нэгэн дэвшил үлдэхийн учир

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

Цэцэг дэвсэж намайг өлгийдсөн хорвоод
Цэнхэр тэнгэр буй бүгдээс уянга урсдаг хорвоод
Түнэр харанхуйд ч одод инээж ханьссан хорвоод
Тосоx гуниг,учрал,мөнх бусын тоосонд нь замхаравч

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

Xамтдаа явахуу? андаа

2010-12-07T01:09:00.017+09:00

Үхэж байж сэрээд
Өнгөрсөнд харамсагч
Төрөхдөө зүүрмэглээд
Үхэх хүртэлээ унтагч

Үг үл гүйцэх үнэнийг
Үе үе мэдрэвч
Өнгө дүрсийн хувиралд
Өд мэт хөвөгч хүмүүн

Нэг л өдөр сэрээд
Нэлэнхүй хоосоныг таниад
Яасан их унтаваа
За одоо гэртээ харъяa даа гэх...

Би ч бас харъяa даа
Xамтдаа явахуу? андаа

Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧинХай

2010-12-05T11:42:00.008+09:00

Түнэр харанхуйд төөрсөн,будилсан
Төлж дийлэшгүй үйлийн өрөнд дарагдсан
Нэг л замаар нэр,дүрээ сольсоор
Нэхэл хатуу хувирхуйд дахин дахин ирэгч дээр...

Будрахуй,сарнихуйд сатаарагч
Бодол эргэгч,сэтгэл тэнэгч дээр
Тэр ирсэн
Түүнчилэн ирсэн

Харанхуйд гэрэл цацаж тэр ирсэн
Хайр түгээж ,зам заахаар тэр ирсэн
Хагацаж үл чадах зовлонгийн гинжийг таслах
Хаан тэнгэрийн галт аянгыг атгаж тэр ирсэн

Хайр өгчихөөд зовлон авсан тэр
Харанхуйд зул болохдоо өөрөө хайлсан тэр
Хагацал зовлонгийн хавцалын ирмэг дээр
Хана болон зогсохоор тэр ирсээн

Авч үл дуусах
Өгөвч үл дундрах хайрыг тэр авчирсан
Асууж үл дийлэх
Хариулж үл барах гэгээ рүү тэр хөтөлсөн

Тэнгэр тулсан их зовлонг түймэрдэхээр
Түүнчилэн ирсэн тэр гэгээнтэнийг
Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧинХай гэдэг юм
Түүний гэгээн мэлмийг харагтун ! мэдрэгтүн !

~НЭР~

2010-11-22T12:55:00.014+09:00

Хөдлөх төдий л хальчих юм шиг миний зовлон
Хэн нэгний дээрээс асгарчих юм шиг санагдахуйд
Балга балгаар дотогшоо залгиж шингээхүйд
Багтарсан сэтгэлийн хүлээс тайлагдах шиг

Өөрийгөө үүрээд
Үзэгдэл дунд алхах минь
Амьсгалах минь
Өөр хаанаас оломгүй гайхширал...

Өвс үнэрээ цацаж надтай ярилцаx нь
Үүлс сонгодог зургаа дэлгэж гол шиг урсаx нь
Ус цас болохдоо надтай тоглох нь
Өөр хаанаас ч олошгүй гайхамшиг...

Буй бүхэн надтай нэгэн увидасаар холбогдоод
Байгаа бүхэн нэгэн чанараар нэгдээд
Бүхэл ертөнтц нэгэн мэт нэгдэхүйд
Би гээчийг тээж явсаныг зовлон гэж нэрлэхүү ?

Гэгээн алсад одох юмсан

2010-10-03T14:35:00.010+09:00

Хөгжмийн зохиогч Б.Шарав Төгөлдөт хуурч Чинбат

Ай намар минь дээ

2010-09-14T04:32:00.011+09:00

Алсаас нэгэн уянга
Ар араасаа унах навчисийн дэвэлтэнд нуугдсаар
Алгуурхан ирэхдээ цочоож
Амир сэтгэлийн нууранд долгис үүсгэнэ

Ай намар минь дээ

Зүрхний гэгээн дурсамж сэтгэлийн гүнд архи нэрж
Зөрөн өнгөрөх өдрүүдэд би согтуу алхахад
Зөнгөөр унах шаргал навчис шар тайлах шиг
Зөвхөн би хайранд ургаж хайранд гандах навч шиг

Ай намар минь дээ

Чиний зүсэр бороон дор
Чиний зүрх болсон навчис дээр
Чиний авчирсан аялгуугаар
Чимээгүйхэн шүлэг бичиж байна

Ай намар минь дээ

Чиний нулимас

2010-04-07T19:56:00.005+09:00

Чиний нулимас уучлал болон дусалж
Чиний нулимас ухаарал унaган урсаж
Чиний нулимас гэмшил болон амтагдаж
Чиний нулимас гэсгээл болон ташуурдах шиг

Чиний нулимас тэнгэрт шингэн одох шувуу шиг
Чиний нулимас сэтгэл ариусган түрэх аялгуу шиг
Чиний нулимас гуниг тэвэрсэн хайр мэт
Чиний нулимас гуйж ирсэн өршөөл мэт

***********************************************

Уйлах ч багадмаар уйт гашуун дурсамж
Өвлийн цасан дор зүүрмэглэн унтаж байна
Хавар минь чи ирэхдээ түүнийг бүү сэрээгээч
Хайрын шүлгүүдээр бүүвэйлж унтуулсан юм

Шүлэг болон цааснаа бууна

2010-03-30T20:18:00.008+09:00

Урт урт өдрүүд уйтгар нэмэн зөрж
Уйланхай тэнгэр цас унган газар үнсэж
Уруул даваагүй үг сэтгэл даран хөндүүрлэхгүйд
Ухаарал сэрэхүйгээс тасарч навч шиг хийссэн гуниг минь

Шүлэг болон цааснаа бууна

Зүрх минь минийх биш ч миний төлөө цохилолж
Зүүд төөрсөн шөнүүдийг би биш цаг хугацаа залгиж
Зовлонт өдрүүдэд жаргал амрагийн дүрээр ирэхэд
Жаргал зовлонгийн завсараас хоосрол унахдаа

Шүлэг болон цааснаа бууна

Хэмжиж үл болох сэтгэл амгалан хайн зүтгэхдээ
Хэлбэр хэмжээс,цаг мөчүүдийн чанадыг мэрж
Хэзээ гэдэг үг хүрэх гэдэгтэй нийлж утга алдарч
Хэн билээ би чинь гэж хорвоог гайхан харахад
Хэлхээтэй бодлын гинж тасарч алтлаг гэгээ унахдаа

Шүлэг болон цааснаа бууна

Миний доторхи их хүчинд...........

2010-03-21T12:17:00.008+09:00

Хэлбэрт орсон материаллаг зүйлс
Хөдөлж,тэмцэж,үхэж,үржиж
Зүгээр л энэ бүгдийг амьдрал гэж нэрлээд
Залхах мэт амьсгалаа гаргаx...

Тэнгэрийн хаяа руу хоосон нүд тэнээд
Тэндээс эндээс зовлонт бодол сүвчээд
Үхэл иртэл юу хийх тухай бодох завдалгүй
Үйлийн үр хатгаж босгоx...

Өглөө сэрэхэд гунигт бодолууд
Өндийж ирээд хамт сэрэх....
Нисэх мэт болоод хааяа жигүүрээ дэлгэхэд
Нэлэнхгүй орчлон тэр чигээрээ орилон зуураx...

Хаанаас ч юм ирэх гэгээт амгалан
Хааяа ч гэсэн гэтэлж ирэхдээ
Хаашаа ч бүү яв хүү минь гэхдээ
Харж байгаа бүхэнд чинь би оршдогоо гэх...

Мэдрэхүйд дөнгөлөгдсөн энэ ухамсар минийх биш тухай
Мэхэлж хуурсан өнгийн зэрэглээт ертөнц яах гэж оршдог тухай
Мэдэж буйгаа ойлгох зүтгэлгүй мэрийлт
Миний доторхи их хүчинд ертөнц тэр чигээгээ

Мэхийж байдгийг сануулах мэтээ

Би тэнд шүлэг бичихгүй

2010-03-19T17:58:00.011+09:00

Түүнийг ирэхэд хавар ирсэн
Тэгээд л цаг хугацаа зогссон
Амьсгалж буйгаа үл мэдэрнэ түүнд ойртоход
Амьдралд гундсан хөшиг чичирэсхийсэнээ үл нээгдсэн

Би түүнийг амссан
Би түүнийг мэдрээгүй
Битүү тойрог, харанхуй нүх
Баглаа цэцэг ялзарч буйг харах,хайрлах

Бурхан байгааг мэдрүүлэх гэж шувууд жиргэх
Би амьд буйг,тэр бас энд буйг мэдэх эс мэдэх
Тэгээд бүх зүйлс цаг хугацаанд уусч хоосрох
Би ч чи ч байхгүй хувирал зэрэглээ

Сая сая жилийн гомдол баяр
Саяхан ургасан нялх ногоонд өнгө үнэрээ тохоод
Сайхан муухайг үл мэдэх чанарт хүрч одох
Сар байсан,би бас чи байсанийг ойлгох

Санаа хоосорч биеийг үл хүсэхэд
Би болоод чи дахиад л учрах
Би тэнд шүлэг бичихгүй
Чи тэнд хэнд ч гомдохгүй

Ave Maria (Schubert)

2010-03-19T11:23:00.000+09:00

2010-03-17T23:07:00.004+09:00

Зэрэглээт өдрүүдийн нэгэнд
Зүүгдэж ирсэн тэр хайр
Хэлбэр дүрсгүй сэтгэлрүү минь урссан
Харзны хүйтэн ус байж дээ

Сайхан монгол бүсгүй минь надад дурла

2010-03-14T14:13:00.007+09:00

Сайхан монгол бүсгүй минь надад дурла
Сарны гэрэлд тодрох галбир гоо биеийнхээ
Сэрэл мэдрэмж бүхнээ дарс мэт хундаглаад
Сэтгэлийн галруу цацахдаа бүхий л биеийг минь шатаа

Хайр хүлээж гундсан амьдын зөнг тэвэрч
Халуун эсээ цутгаж мөнхийн агшинг бүтээ
Ханаж цадаж дуусдаггүй зовлонт ертөнцөөс нуугдаж
Хайр дуудаж сэвэлзэх тачаалын хөнжил нөмөрөе

Дөлгөөн гол мэт харцны чинь урсгалд
Дахиж хатахгүйгээр живж
Дуу алсрах шөнийн хэмнэлээр
Дусал дусалаар шингэмээр байна

Үзэсгэлэнт монгол бүсгүй минь надад дурла
Үгийн сайханыг цуглуулж цээжин дээр чинь уруулаараа сийлэе
Үнэн зугатах хорвоогийн элгэнд нэгэн мэт болж
Үхэл атаархам мөчүүдийг үг дуттал эдлэе

Сайхан монгол бүсгүй минь надад дурла
Сарнайн дэлбээт сэтгэлээ зүрхэн дээр минь шид
Заяа тавиланийн торноос мултарч хараацай шиг дүүлээд
Зүүд сарниаж, одод ичээсэн шөнүүдийг асга

Сайхан монгол бүсгүй минь надад дурла

М-Онлайн радиод өгсөн ярилцлага

2010-03-03T16:25:00.005+09:00

Хэн?

2010-02-14T20:56:00.009+09:00

Өмрөхдөө
Сэтгэлээ шатааж
Өөрийгөө хайлуулж
Шүлэг болон дусалж явахад

Хэн шүлэгчийг ойлгож байсан юм

Өнчрөхдөө
Өмөлзтөл уйлж
Нулимасаараа шүлэг усалж
Гэгээ ургуулж явахад

Хэн шүлэгчийг ойлгож байсан юм

Хайрласан, дурласан
Хүлээсэн,цөхөрсөн сэтгэлийг чинь
Хайрлаж,аргадаж
Халуун илчээрээ тэвэрч явахад

Хэн шүлэгчийг ойлгож байсан юм

Үг бүхэндээ эсээ шингээж
Үе үеийн хүмүүний сэтгэлийг цангааг тайлж
Өөрийгөө тасдаж амьдарч байсан
Өрөвчхөн сэтгэлт шүлэгчийг

Хэн ойлгож байсан юм бэ
Хэн?..........

Одоо болсоон

2010-02-13T12:04:00.004+09:00

Дурласан, дуулсан
Уйлсан,урссан
Жаргасан зовсон
Санасан,мөрөөдсөн

Одоо болсоон

Хайрласан,харамласан
Харууссан, гомдсон
Хүлээсэн,хүлээлэгсэн
Хүний амьдралд ханасан

Одоо болсоон

Балын амтанд цадсан
Бялуурсан,уйдсан
Цэцэг дамжиж нисэх хүсэлийг
Сэтгэл өрөвддөг болсон

Одоо болсоон

Шүлэг бид хоёр

2010-02-08T13:50:00.010+09:00

Хэн ч мэдэхгүй жимээр өөрлүүгээ алхахад
Хэзээ ч үл салах гуниг минь амраг мэт үднэ
Аниргүйн шидэнд ховсдуулж бодлоо гээхэд
Амирлангуйд уусаж ,шингэх мэт

Зүрхний хэмнэлд бүүвэйлэгдэх бодлын олон шувууд
Зүүн хойноос үлээх хүслийн салхинд сэрэхүйд
Уйдсан,зовлонт ертөнцөтөө
Унаж буй мэт ирнэ

Хэзээ би энд ирсэн юм бол
Хэрхэн, яах гэж амьдарч байгаа юм болоо?
Амьдрал хэмээх хоосон үзэгдэл
Авсан өгсөний тооцоо юмуу?

Өөрөөсөө асуугаад хариулт олж ядахуйд
Өнөө л танил амирлангуй урин дуудах шиг
Тэнгэр харуусам цээж хоосортол санаа алдахад
Тэр хоосон зайд гуниг тэвэрч шүлэг амирлана

Шүлэг бид хоёр бие биендээ эрхэлж
Шингэж хэмлэх цаг мөчүүдийг мартана

Нар шиг асгалаа

2010-02-07T04:58:00.012+09:00

Аниж эдгэсэн сэтгэлийн минь шархан дээр
Аяархан үнссээр чамайг буухад сэдэрч
Ахиад л догдлол, хүлээт,шаналал асгарч
Амир сэтгэлийн түмэн хүлээс айсан мэт үргэлээ

Бүжих мэт сормуусаа чи нээхэд
Би хөгжим мэт хөглөгдөж
Бүүр эртний танил мэдрэмж
Бүтэн биен дээр минь вальс эргэлээ

Гуниг бүдчиж нуугдсан харцны чинь гэрэлд
Гутрал,гомдол манан шиг арилж
Үггүй хэлгүй ирсэн хайр
Өглөөг хүлээлгэж,шөнийг аргадлаа

Миний очоогүй маргаашийг
Мэдэхгүйдээ жаргалтай сэтгэл минь
Түмэн учиг атгасан төөрөг тавилан чам дээр
Тал шиг хайраас ургах шүлгээ нар шиг асгалаа

Хүлээсээн би чамайгаа

2010-01-29T22:34:00.009+09:00

Ургаа моддыг навчисаар уйлуулж
Урсах цаг хугацаан дотор би чамайгаа хүлээсэн
Уйлж,дуулж,урсаж,эгших бүсгүйн тавиланд
Уучлан байж сэтгэл дотроо би чамайгаа хүлээсэн

Гэрэлгүй мэт болсон бүүдгэр хорвоод
Гэгээ болон тодрох дурсамжин дотроо би чамайгаа хүлээсэн
Сэтгэлд багтаагүй хүлээлт хоолойд ирж тээглэхэд
Чихнийхээ ээмгийг чичрүүлж чиний нэрийг дуудаж
................................би чамайгаа хүлээсэн

Цас,бороо,нар,салхийг угтаж,үдэж би чамайгаа хүлээсэн
Цаас үзэг нийлүүлж шүлгэн дотроо би чамайгaa хүлээсэн
Цагаан зээр шиг бүсгүй заяагаа хураан байж
.......................би чамайгaa хүлээсэн
Цайныхаа дээжийг өгөөд налан суух мөрөөдөл
.......................дотроо би чамайгаа хүлээсэн

Эргээд олдохгүй энэ хайраа энгэртээ тэврээд
Эхлэл төгсгөлгүй сэтгэлийнхээ элгийг дэвтээж би чамайгаа хүлээсэн
Үндэслэж ургасан хайрын модныхоо үнэрт сатаарч
Үггүй хэлгүй дурсамжиндаа өөрөөрөө нь жаргаж би чамайгаа хүлээсэн

Хорвоод чинийхээ төлөө залбирахдаа би гэгээн болж
Хатуу заяаг зөөллөсөн хайрандаа би жаргадаг байсан юм шүү
Хүлээсээн би чамайгаа хүлээсэн
Хүнийх болсон чамайгаа зөндөө их хүлээсэн

шүлэгч дүү Бо-д зориулав

Тун удахгүй хавар ирнэ

2010-01-27T13:41:00.011+09:00

Тун удахгүй хавар ирнэ
Тайвширсан сэтгэлийг ташуурдах шиг
Танил үнэр,хуучин дурсамж тээсээр
Тун удахгүй хавар ирнэ

Эхлэл төгсгөлийн утга алдарч
Эрхлэх мэт нялх ногоо цухуйна
Хөрстийн дээр,доорхи түмэн амь
Хөдөлж,үржиж,амьдрах гэж тэмцэлдэнэ

Сүүлчийн биш бороо анхных юм шиг орно
Сүрэг шувууд хуучин жимээр сүүдэр зуран ирнэ
Дурлал хэмээх эртний өвчин
Дуутай хамт зүрхэнд чинь бууна

Тун удахгүй хавар ирнээ

Миний ертөнцийн гүнд юу ч байхгүй

2010-01-26T23:46:00.006+09:00

Миний ертөнцийн гүнд юу ч байхгүй
Мэдрэхүй ч түүнд хүрэхгүй
Догдлол,доглон нулимс ч тэнд байхгүй
Дэврэх хүсэл,даллах тачаал ч тэнд байхгүй

Хавар,намар,хагдрах, ургах юу ч байхгүй
Хайр, халуун сэтгэл ч түүнд хүрэхгүй
Цаг хугацаа,цагаан,ногоон өнгө ч байхгүй
Цалгих, халгих,урсах ,одох юу ч байхгүй

Түүнд л хүрэх гэж
Түм түмэн жил төрж,үхэж
Үйлээ үзэж,үүсгэж,барж
Урагдаж,нийлж,уйлж,дуулж...

Зүгээр л энэ бүхэн зүүд байж
Зовож ,жаргаж тоглосон байж
Хүрэхийн хүслэн,учрахын баясгаланг мэдрүүлж
Өөрийг минь өөртэй минь уулзуулаач бурхаан

Өнөөдөр

2010-01-26T22:07:00.007+09:00

Хүнд өгч чадаагүй хайр
Хүйтэн бороо болж
Өөр дээр минь орж байна
Өнөөдөр

Өршөөл гуйх сэтгэл
Өлмий дор сөхөрч
Өөрийгөө яллаж байна
Өнөөдөр

Үүл хуралдсан тэнгэр шиг
Өөрийгөө хураасан сэтгэл
Өндөг шиг хагарч байна
Өнөөдөр

Тэнд хамт байсан гэж....

2010-01-25T00:52:00.013+09:00

Үхэвч үл салах сэтгэл
Үүрээр цэцэг зуун ирчихээд
Зүүд сэвэн дэвсээр
Зүрхэнд унaгачихаад одлоо

Өөрөөсөө гэрэлтэх
Өнчин..........
Шөнийн тэр цэцэг
Шүлэг,уянга,сөгдөм...

Нууцлаг өнгө нь
Намуухан эгшигт хувирах мэт
Шүүдэр үргээн бүжиглэхэд нь
Шөнө дурлахдаа шүүрс алдах...

Харанхуйн гэрэлт тэр цэцэг
Хайр үл хүрэм алсийнх мэт
Гуниг зовлонтой тэвэрлэдсэн
Гурван ертөнцын цэцэг биш мэт

Үзээгүй хараагүй мэдрэмж
Үг дутаж ,шүлэг гайхширхуйд
Тэр цэцгээс гэрэлт оч цацарч
Тийм гэж хэлэхийн аргаггүй агшин ирж

Тэнд...
Түүн шиг гэгээн оршихуйд
Тэр бид хоёр хамт байсан гэж
Тэр хэлэх шиг.........

Тэнд хамт байсан гэж....

Ийм нэгэн гэгээн мөч

2010-01-23T23:07:00.004+09:00

Балар харанхуй ширэнгээс гадагшилж буй мэт
Баярлах,гомдох барагдаж буй мэт
Биеэс ухаан ууршиж буй мэт
Би,би биш болж буй мэт

Ийм нэгэн гэгээн мөч
Ирсэн шигээ аниргүй холдож байна

**Сэтгэлээс унах бодлууд*

2010-01-19T21:49:00.013+09:00

Маргааш гэж юу билээ?

Мандах улаан нар юм уу?
Мананд нуугдсан зовлон юм уу?
Битүү боодолтой илгээмж юм уу
Би л задлах ёстой юм уу?

Маргааш гэж....

Урдын хийсэн үйл,үргэлжилэл
Учрал,уучлал,гомдол,сонголт
Өчигдөрийн алдаа,оноо
Өнөөдрийн үлдээсэн хоол

*****************************

Өчигдөр түүнийг үхэл аваад явсан
Өнөөдөр тэр төрөх газар өлгийтэй унтаж байна
Энэ амьдрал чинь зүүд шүү дээ хүмүүсээ
Эртхэн сэрэлдээ нойрноосоо

Үлдээлээ

2010-01-16T20:12:00.010+09:00

Аргалын оч шиг ганцхан гэрэлтээд л явах ч
Амьдрал чамд гомдох юм алга
Цээж уужрах гэгээн догдлол чичирхийлэн өнгөрч
Цэцэг илэн унахыг харсандаа л баярлах

Өөрийгөө хөвөрч,үг нэхэж нөмрөг урлаад
Өнчин сэтгэлийнхээ гэрэлийг шигтгээд
Нууцхан унасан нулимсаараа эмжээд
Намрын нүцгэн модны мөчирт үлдээлээ

Үгэнд багтаагүй халуун сэтгэлээ шингээж үлдээлээ
Үлгэрт гараагүй холын мэдрэмжээ зүүж үлдээлээ
Өөрөө ирсэн гэгээн мөчүүдээ шивж үлдээлээ
Өөрийгөө би уусган хээлж хорвоод үлдээлээ

**Сэтгэлээс унах бодлууд*

2010-01-12T17:36:00.016+09:00

Өнөөдөр ганцаараа...
Өчигдөрийн үлдээсэн хоол...
Орны урдуур хаясан хувцас...
Өндийж босоод цонхоо онгойлголоо

Өвөл,цас,хүмүүс,дуу,шуугиан
Үзэгдэл төдий хуурамч хорвоог
Үнэн гэж энэ нүд,чих итгүүлнэ
Өөрөөсөө зугтаачихмаар...
******************************
Хөөрхий тэр бүсгүйн сүнс
Хуучин сандал дээр сууна
Ойрхон буух шувууг харах нь
Оршихуйд байгаа нь мэдрэгдэнэ

Хэдэн намрыг үдсэн юм бол хөөрхий
Хэнд,юунд хоргодсон бол хөөрхий
Бурхан мартсан заяа гэж байдаггүй болохоор
Будант энэ хорвоогоос явах л байхдаа тэр бүсгүй
*****************************
Энэ бүх хэвшил,заншил,ёс зүйг
Эвхэж боогоод хаячихмаар
Эрлэг бурхан хоёрыг дуудаж байгаад
Өнөө орой зад архидмаар

Би жирийн нэгэн өвс байсан

2010-01-11T18:41:00.008+09:00

Тэнэж дундарсан амьдрал дээр минь
Тэргэл саран гуниг хуваалцаж манддаг байсан
Тавилан үүрсэн хүний үр над дээр
Там диваажин хоёр таллаж зүүгдээд амьдардаг байсан

Амьд явсаны төлөөс мэт
Алд биеэнд минь өвчин дурлаж ирдэг байсан
Мөрөөдөл бүхнийг минь гишгэсэн мөнх бусын хорвоод
Манан дотор ургах мөөг шиг хүслээ түүдэг байсан

Уярахдаа уйлж,дуулж,дусалж бүүр урсдаг байсан
Ухаарахдаа уучилж,гэмшиж өөрийгөө голдог байсан
Цөлд төөрсөн мэт хааяа санагдахад
Цөхрөл ирэхдээ аргаддаг байсан

Үүл нөмөрсөн үдшийн бороонд
Өвс шиг шатсан дурлалдаа согтуу алхадаг байсан
Үзэгдэл мэт хоосон амьдралд үүсгэл үүтгээд
Үхэл бол үргэлжилэл гэж ухаарч суудаг байсан

Би чи байсан
Бид бүгд нэг байсан
Би үг байсан,шүлэг байсан
Би бүхэл бүтэн ертөнц байсан

Би жирийн нэгэн өвс байсан......

Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд

2010-01-05T21:26:00.014+09:00

Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд
Нэр ч үгүй бие ч үгүй болсоноо
Нимгэн цаасан дээр унаж
Нүгэл үргэм шүлэг болдог

Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд
Нүцгэн цагаан гуниг болоод
Намуухан эгшигт шингэн
Навч мэт тасран хийсдэг

Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд
Өнгө, үнэр,мэдрэмж үгүй болж
Үхсэн мэт хорвоогоос ангижрач
Өөрийгөө мартаж тайтгардаг

Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд
Шөнө,өдөр,цаг хугацаанаас халиж
Сүүдэргүй харь гэрэлд уусаж
Сүнсээ амарааж бүүвэйлдэгээ

Бурханы галт шувуу

2010-01-02T04:06:00.008+09:00

Хүсэлийн бурантаг хөтөлсөн
Чөтгөрийн таван мэдрэхгүй
Хүрэн зүрхний голоос зууж
Хүрхрэн өндийж ирэв

Шунал тачаалын шүлсээ хаялж
Сэрэхүйн үндэсийг тасдахаар
Нүгэл шивэрсэн хорвоогийн элгэнд
Нүцгэн ухааралыг шахан дайрав

Сэтгэлийн буйдад айлссан
Бурханы галт шувуу
Хайр цацан дэвсээр ирж
Харанхуйг яран буулаа

Болмоор...

2009-12-30T14:12:00.004+09:00

Өвөл дотор би амьдарч
Өвөл миний дотор амьдардаг
Маргаашийн орох цасны ширхэгт шингэж
Мэлмэрэх тэнгэрийн цагаан нулимас болмоор...

Хаврын цэцэгсийн үндсийг тэтгэх
Хайр шингээсэн цасан ширхэг болмоор
Энэ л бие эд эсээрээ газарт уусан нэгдэж
Ирэх хавар хүмүүсийг баярлуулах цэцэг болмоор...

Цэнхэр хаврын яргуй болж бие ээ үлдээчихээд
Цээжний гүн дэхь гуниганд чинь хань болгож
.................шүлгээ үлдээчихээд
Зул мэт шатан ариусаж, дотроосоо гэрэлтээд
Зөн татсан мөнхийн гэгээтэй нийлж гэрэл болмоор...

Чиний нэртэй мөчүүд

2009-12-29T03:21:00.006+09:00

Он цагийн урсгал одоог зөөсөөр ирэхэд
Чиний нэртэй мөчүүд зүрх уран оддог
Цээжинд багтаагүй сэтгэл хоосрон эргэж ирэхэд
Чихний чинь ээмэгийг хангинуулж чиний нэрийг дууддагаа

Хоосон нүд бүүдгэр алсруу тэнүүчилээд
Хагацал гунигийн хорвоод сэтгэлээ шатаан алхахдаа
Бурханы өгсөн биеийн чинь сүү урсдаг цээжинд чинь
Би галт шувуу болон бууж

Гэрэл нэрж
Гэмшил унаган хөвөмөөр байдагаа

Шүлэг үүрсэхэд

2009-12-29T01:48:00.005+09:00

Уянга цацах шиг шүлэг үүрсэхэд
Ухаанд багтамгүй үнэн согтолт үүсгээд
Сарны гүнд нуугдсан нарны гэгээн гуниг
Сэтгэлийн гүн дэхь харанхуйг цуу татан гэрэлтүүлдэг

Үг дуусч ,тархи эзэнгүйрч
Үнэн одсон замын тоосонд дарагдаж хоцрохдоо
Үзэг,бие хоёроо ширээн дээрээ орхин өндийхөд
Үнэний гэгээн замд шүлэг минь үдэж өгдөг

Бодрол

2009-12-26T10:25:00.003+09:00

Чулуу хагарч,ус хөлддөг
Чухам юм юм л болдог хорвоод
Төрж гэнэ,үхэж гэнэ
Төрсөн өдөр болдог гэнэ

Төөрч төөрч явсаар ирсэн өдөр
Төөрөг тавиланд туугдаж ирсэн өдөр
Нүгэл буяны дэнсэн дээр
Нүцгэн унасан өдөр

Тэндээс буцаад ирсэн өдөр
Төлөх үйлэндээ баригдаж ирсэн өдөр
Там диваажин хоёртоо хөтлөлцөж ирсэн өдрийг
Төрсөн өдөр гэж тэмдэглэдэг гэнэ

Аниргүйд

2009-12-26T08:50:00.007+09:00

Аниргүйд цаг хугацаанаас чимээгүйхэн тасарна
Аниргүйд алс хол утгаа алдаж чимээгүйхэн шингэнэ
Аниргүйд амьтай, амьгүй бүгд чимээгүйхэн нэг болж
Аниргүйд амьдаараа үхэж чимээгүйхэн би уусна

Аниргүйд шаналал зовлон чимээгүйхэн мартагдана
Аниргүйд шархатсан сэтгэл чимээгүйхэн эдгэнэ
Аниргүйд нүгэл буяны хэмжүүрээс чимээгүйхэн сална
Аниргүйд ганцхан мөнхийн аялгуу чимээгүйхэн эгшиглэнэ

Аниргүйд би чимээгүйхэн аялгуу болно

Миний үг

2009-11-05T20:53:00.000+09:00

Би яс маханд түр буудалласан, яарсан, хоргодсон сүнс байсан
Би нарны эсрэг харж дэлбээлсэн ямархан нь үл мэдэгдэх цэцэг байсан
Би дууны эгшигт уярсан дулаахан бүлээхэн харц байсан
Би дурлалын галд уяссан дутуу хатаагдсан ган байсан

Би цээжний махаа барсан цэнхэр хаврын шаргал хүлээлт байсан
Би цэнгэлийн нууранд буусан хун шиг байж тэр бүсгүйн хайрын эзэн нь байсан
Би ганцаардлын гашуун зовлон үзэж галбын говьд төөрсөн хавтгайн ботго байсан
Би хагацлын хавцалд хашигдаж харанхуйд төөрсөн халихад бэлэн амь байсан

Би гэгээн цэнхэр дэвсгэр дээр өөрөө цацагдсан өнгө өнгийн будгийн холил байсан
Би уртын дууны шуранхайд хавчуулагдаж гарсан уянга сондгой эгшиг нэгэн байсан
Би тэнүүн талын дээгүүр харвасан солирыг харж түүдэгийн галаас үсэрсэн оч нь байсан
Би үхэл хүлээж хайр хүссэн өрөвчхөн сэтгэлийн гал халуун бөмбөлөг байсан

Эхээс төрөхөд надад оногдсон эх орон хэмээх өмчтэй би баян байсан
Эргэн дурсахад хайр амтагдсан эжий аав хоёр хэмээх бурхантай би бурхадын хүү байсан

Тийм ээ би Бурхадын хүү нь байсан.

2005 он BUMON

ЯРУУСАЛ

2009-10-26T20:36:00.001+09:00

Хөгжмийн эгшиг сэтгэлийн хаалга татаад
Хөнгөн алхасаар орж ирэхэд
Хөвөх мэт сэтгэл гадагшилж
Хаашаа ч юм долгис цацаад....

Юуны ямархан хүчээр
Надад нөлөөлнө бэ
Нөмгөн гунигийг минь
Юунд ил гаргаж дааруулна бэ

Мэдрэхүйн судсыг
Чинэртэл тэлж
Мэдэхгүй ертөнцрүү
Юуны учир хөтөлнө бэ?

Оногдсон зовлон дээр минь
Оч хаяж шатаан
Орчлонгоос салгаж
Сэтгэлийг юунд өнчирүүлнэ бэ?

Хөг эгшиг бүрээр чинь сэтгэл задрахад
Харанхуйн дунд солонго татах шиг болоод
Үнэний дунд ганцаар зогсох шиг
Үнэндээ би хөгжмийн эгшиг болох мэтээ

Намрын өглөө

2009-09-19T23:25:00.001+09:00

Орчлон мөнх бусийг сануулсаар намар ирэхэд
Огших ,тэсрэх сэтгэлийн гүнээс нэгэн шувуу нислээ
Тэр шувуу сансарын хуйлрах аянгaнаас гэрэл зууж
Мэдрэхүйн долгисыг хөглөн буулаа

Сэтгэлийн эмзэг дэлбээг минь нэг нэгээр нь илбэж
Сарны гунигтай,намрын шаргал өдрүүдийг асгалаа
Зөгнөл тэмтчин алхах бүдгэрсэн харгуйг гийгүүлж
Зүүд тарааж цацсан гэгээн шөнүүдийг авчирлаа

Зүрхний үгийг минь сонсох өвсний намуухан амьсгал
Зөв бурууг ухааруулж өлмийг минь үнсэж өндийхөд
Зөн совинд зүүгдэх он жилүүдийн давалгааг гишгэн
Зүүдний учиг тайлах битүүлэг ертөнцрүү тэмүүллээ

Итгэлт сэтгэлийн гэмшил гэрэл болохуйд
Илгээх гэгээн аялгуунд яруусаж хонолоо
Ирэх өдрийн үйлийг хайраар тосож
Эмтэлсэн амгаланд хорогдсоор намрын өглөөг угтлаа

БИД БУРХНЫ ХҮҮХДҮҮД

2009-09-06T09:02:00.001+09:00

ЭВЛЭРЭЛ

2009-09-06T08:55:00.000+09:00

Бурханы өгсөн бие байшингын хана налахад
Байхгүйн дунд сэтгэл түших ханагүй
Хэлсэн хэлээгүй үгс хаа хүрэхээ мэдэхгүй тэнүүчлээд
Хэзээ ч юм бэ? ирсэн гуниг аяга дарс шиг

Нар манддаг хорвоод
Насаа өгч байгаад ч хамаагүй авчих юм алга
Өнгөрсөн бүхэн үзэгдэл төдий
Өнөөдөр зүүд мэт зэрэглээтээд

Шүлэг сүүрс алдах мэт замхараад
Шөнө өдрийн ялгааг олж ядан байхуйд
Цаг хугацаа гараас алдраад урсах нь
Ганц л олдож буй тайвширал аа

Дурлал хэмээх солиоролд
Дусал нулимс ч гаргах нь солиорол
Салмааргүй гашуун бодол минь
Саяхан дэлбээлсэн цэцгийг өрөвдөх нь өрөвдөлтэй

Барьцгүй хоосонд сэтгэлийг сэвэх
Бурханы илгээх зөн билэгээс зугтаамаар
Тэндээс оноосон тавилантай эвлэрэх шиг
Өмнөөс минь харах бүсгүйг тэвэрлээ би.

ЦАГ ИРЖ ЯВНА

2009-09-03T12:41:00.010+09:00

Цаг ирж явна
Цахилах гөрөөс мэт үнэн ирж явна
Үйл нүгэлийн үзүүр эргэж
Үхэл,сүйрэл ирж явна

Уул уулын оройг уулзуулах
Усан галав ирж явна
Улаан гол таслагчдийг гэсгээх
Утаан галав ирж явна

Улаан гол гүрэлзэж
Улаан бөөмс биеэр тархаж
Улан дороос шороо босгож
Учрал бүрдэж яах гэж амьдардагийг

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

Хүний зовлон хаанаас үүсэлтэйг
Хүрд эргэж,төрөл арилждагийг
Үнэн худлын заагийг
Үхэл цавчиж салгадагийг

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

Зөн билэг хаанаас унаж
Заяа төөрөг хэрхэн зурагдагийг
Бие сэтгэлийн зовлонгоос салж
Билэгийн нүдээ хэрхэн нээдэгийг

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

Цаг ирж явна
Цахилах гөрөөс мэт үнэн ирж явна
Үйл нүгэлийн үзүүр эргэж
Үхэл,сүйрэл ирж явна

Мэдэгтүн ! Сэрэгтүн !

МОНГОЛ ЭХ ОРОН МИНЬ

2009-08-23T14:08:00.002+09:00

Нүдээ анихад ч харагдаад байх юм Эх орон минь
Нулимсаа залигчихаад хүү чинь таныгаа санаж явдаг шүү
Надад байгаа бүхнийг та өгсөн болохоор Эх орон минь
Нас ,бие, сэтгэлээ тандаа зориулна ,Эх орон минь

Аав ээж,алаг үр,амраг хань минь Эх орон минь билээ
Агаар ,салхи ,уул,ус минь Эх орон минь билээ
Хос хун нуурын мандалд буух нь Эх орон минь билээ
Хоточ банхарын дуу хот айлаас дуулдах нь Эх орон минь билээ

Намрын тал нутагт минь айраг исэлдэж
Намайг Эх орон минь хүлээж байгаа
Намхан буурал ижий минь цайны дээжээ өргөж
Намайг Эх орон минь хүлээж байгаа

Хөөрхөн үр минь шулганан миний зургийг зааж
Хөх тэнгэрийн орон минь намайг хүлээж байгаа
Хөнгөн салхинд навчис нь эргэлдэн бүжиглэж
Хунгийн дэвэлтээр Эх орон минь намайг даллаж байгаа

Уртын дуугаар чинь сэтгэлээ өлгийдөж явдаг хүү чинь
Усны шувуу шиг очиж болохгүй байна, Эх орон минь
Шалзад багахан шаргын гунигийн өнгөтэй амьдарч байгаа ч
Сайхан Эх орон таныхаа төлөө зүтгэж байгаа юм шүү

Мөнгөн хазаарын чимээтэй эх орондоо хүү чинь очино оо
Мөнх тэнгэрийн чинь ивээл дор сайн явна аа хүү чинь

БОДРОЛ

2009-08-23T12:29:00.004+09:00

Эзгүйн дунд ганцаараа зогсоно
Эргэн тойрон нам гүм,үзэгдэлгүй
Зүүд үү энэ
Зүгээр л бодол уу?

Нар саргүй,зүлэг ногоогүй
Навч ,сүүдэр,салхи үгүй
Элс шороо,үнэр,үүлгүй
Энэ там биш бас диваажин ч биш

Өвчин зовлон,үхэл ч алга
Үнэндээ намайг зовоох юу ч үгүй
Цаг хугацаа тойрог мэт эргэлдэн зогсож
Цаашаа наашаа чиг зүг алгаа

Тэртээгээс замхрах миний гэрэлт мөр
Тэнгэргүй алс руу оджээ
Тэндээс би иржээ
Тэсгэлгүй сүүрс алдлаа

Бурхан чи хаана байна
Буг,чөтгөр ч гэсэн тааралдаасай
Бүрхэгч гэсэн тэнгэр минь харагдаасай
Бараан ч гэсэн амьдрал минь чи хаана байна

Хэцүү ч гэсэн зовлон минь чи намайг бүү орхиоч
Хэрээ ч яахав хамаагүй нисээд ирээч
Огт юу ч үгүйд ганцаараа байхдаа
Огторгуйн одод хүртэл хань болдогийг мэдэрлээ

Энэ ертөнц байгаа бол
Эхлэл,төгсгөл,үхэл байх ёстойг ойлголоо
Ингээд би эргээд алхалаа
Эхлүүлсэн үйлээ барахаар буцлаа

НУТГИЙН ӨГЛӨӨ

2009-08-06T23:24:00.009+09:00

Шөнийн амгаланд адислагдаж
Шүүдрийн ус рашаан болно
Сарны туяаг шимэн зүүрмэглэсэн
Цагаан манан гэгээ болно

Нугын цэцэг дэлбээгээ дэлгэхэд
Нарны гэрэл амьдрал болно
Нуурын мандалд хос хун буухад
Нутгийн минь өглөө шүлэг болно

Цагаан гэрээс утаа суунаглахад
Яруу шүлэг минь зураг болно
Цайны дээжээ тэнгэрт өргөхөд
Цагаахан дусалууд нь хайр болно

Жирийн нэгэн өглөө нутагт минь эхлэх нь
Жангарын туульд гардаг диваажингийн орон шигээ

ШҮЛЭГ БИШ ШҮЛЭГ

2009-08-05T22:46:00.004+09:00

Гашуун үнэнд тулчихаад
Гараа ч хөдөлгөх хүсэл алга
Ухаарлын үүд нээлтэй ч
Урагшаа явах тэнхэл дутаад

Солиотой юм шиг жүжиглээд
Сохор юм шиг явж байгаа
Хүн хэмээх сүрэг амьтаны
Хөгийн амьдрал огиудас хүргэнэ.

Мөнгөтэй бол сайхан амьдрах
Мөрөөдлийн цамхаг зэрэглээ мэт хоосон
Үхлийн хаалгаар шалдан орох байж
Үйлийн лай болсон шуналаар ер нь яах юм бэ?

Там диваажин аль нь ч байхүй
Тахилга мөргөл гээч үнэндээ инээдэм төдий
Огт байхгүйд итгэх хэнд хэрэгтэй юм бэ
Одоо болоо юм бишүү хүмүүсээ

Будда Амитаба

2009-08-02T13:42:00.004+09:00

***Д.Нямсүрэн : Амитаба***

Яаж би Амитаба шиг, хөлөө цэцгэн өлзий завилах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, чамайгаа бурханы тигд бүтээх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, хүйсний нууцыг хуруугаараа томьёолох вэ?
Яаж би Амитаба шиг, хүүхний бэлхүүсийг алтан харганаар үйслэх вэ?

Яаж би Амитаба шиг, газрын гүн дэх үндэсний үзүүр рүү залбирах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, есөн эрдэнийн чулуугаар чамайгаа чимэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, уснаас гарсан бүсгүй эрэг дээр суугаагаар бодох вэ?
Яаж би Амитаба шиг, шувуу исгэрэх, нохой хуцах мөн чанар нэгийг ойлгох вэ?

Яаж би Амитаба шиг, модны навчис унахыг зүүдээ гэж бодох вэ?
Яаж би Амитаба шиг, морь зогсоогоороо унтахыг далайн татралт гэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, эхийн умайд хөврөл явагдахыг далайн түлхэлт гэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, энэ биеэрээ нэгэн сайхан аялгуу болох вэ?

Яаж би Амитаба шиг, үүдний цоорхойгоор тусах наран лугаа цацрах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, үүлний сиймхийгээр шагайх саран мэт бултайх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, нисээд явчихсан шувуу адил анир алдрах вэ?
Яаж би Амитаба шиг, өөрийнхөө үсний ойчих чимээг сонсох вэ?

Яаж би Амитаба шиг, үүлс бүрхэж, мөс хучсан ч сая сая жилд үлдэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, үхэл гэгч амьдаас агуулгатайг мэдэх вэ?
Яаж би Амитаба шиг, дэнгийн гал руу эрвээхэй үйхэд жишимгүй суух вэ?
Яаж би Амитаба шиг, дэргэдийн ээжгүй болоход уйлахгүй байх вэ?

Яаж би Амитаба шиг, нэг дуу нэг зөгийг хөнөөдгийг мэдэх,
Яаж би Амитаба шиг, нэг шүлэг нэг цэцгийг үрдгийг ойлгох,
Яаж би Амитаба шиг, оргүй хоосон – алсад буй ертөнц гэдгийг таних,
Яаж би Амитаба шиг, орон цаг, амьдрал хоёр үгүйг мэдэх...

САРНАЙ

2009-07-20T03:05:00.000+09:00

Оршил

Сарнай цэцгийг харж би удаан суулаа
Сайхан тэр цэцгийг бахдаж би удаан суулаа
Дэлбээнийх нь эмзэгхэн гоог биширч
Дэндүү гайхамшигт тэр цэцгийн тухай шүлэг бичлээ

Яруу төгс түүний тухай бичихгүй юм бол
Янжинлхам бурхан гомдох юм шиг санагдлаа

САРНАЙ

Үнэндээ тэр төгс аялгуу
Үзэсгэлэн гоо бүсгүйгээс илүү
Урлагын бүтээл,сансарын элч мэт
Утгыг нь ойлгож эс гүйцэх бурханлаг шинжтэй

Түүнд хагацал,учрал багтаж байдаг
Түүнд хайр,энэрэл шингэсэн байдаг
Түүнд гэгээн зөгнөл, гэрэлт хүсэл байдаг
Түүнд ханамгүй тачаал,харьшгүй хүч байдаг

Түүнд огторгуй мэт хязгааргүй орон зай бий
Түүнд од эрхэсийг татах чадал бий
Түүнд хувирашгүй сэтгэл,хуучирашгүй түүх бий
Түүнд тэнгисийн давалгаа,тэнгэрийн гялбаа бий

Сарнайн гоо сайхан нь дотоод ертөнцөдөө бий
Сав ертөнцийг бүгдийг нь багтаадагтаа байдаг юм
Ариусал гэгээрэлийн түүний ертөнцөд
Амьдралын утга учир багтсан байдаг юм

Бурхан ч атаархам төгс тэр цэцэг
Бусдад сайн сайханыг өгөх гэж ургадаг юм
Сар нарыг багтааж ургадаг болохоор нь
САР НАЙ гэж нэрлэсэн юм болов уу?

САЙХАН ААВ,ИЖИЙ ХОЁР МИНЬ

2009-07-06T10:44:00.001+09:00

Хар дарж зүүдэллээ би
Хөлгүй их далайд хөвж явна гэж зүүдэллээ
Агаар тогтуун цэнхэр тэр далайд ганцаараа
Амандаа дуу аялан сэлүүрдэж явна гэж зүүдэллээ

Зах нь үл үзэгдэх далайн дээгүүр
Дарь-Эхийн хувилгаад тоглон бүжиж байх юм
Миний танихгүй мянган бурхад
Манан дундаас тодрон байна гэж зүүдэллээ

Гэнэт бараан үүл гарч салхи дэгдлээ
Гэтэж байсан мэт догшин давалгаа босож намайг хөөлөө
Алсад нэгэн гэрэл харагдахад
Амь тэмцэн тэр зүг сэлүүрдлээ гэж зүүдэллээ

Хөөж буй давалгааны түрүүч завь цохиход
Хөөрхий би сэлүүрээ алдаж байна гэж зүүдэллээ
Саяхан байсан олон бурхад ч алга
Сар хүртэл гэрэлээ нуусан байна гэж зүүдэллээ

Хоёр гарт минь сэлүүр гэнэт баригдаж
Хоромхон зуур бүрхэх давалгаанаас зугтан гарлаа
Гэрэлийн зүг хүчээрээ сэлүүрдэж
Гэрэлт тэр арал дээр очлоо гэж зүүдэллээ

Арал дээр гарсан би
Аварсан сэлүүр,завиа хэсэг мартлаа
Хөөрхий завь минь давалгаан дунд холдож байх юм
Харин хоёр сэлүүр нь аав,ижий хоёр минь байна гэнэ

Их далайтай тэмцэн хүүгээ аварсан аав ижий хоёр минь
Их л ядруу царайтай ч хүү рүүгээ харан инээмсэглэж
Яасан гэнэн юм бэ миний хүү гэх шиг харсаар
Яруухан их хайраар хүүгээ тэвэрсээр холдож байна гэж зүүдэллээ

Муу хүүдээ ямарч их хайртай юм дээ аав ижий хоёр минь
Мянган бурхан байгаад ч та хоёрыг минь гүйцэхгүй юм байна
Салхи сэрчигнэж чимээ гаргахад сэрчихээд
Сайхан аав ижий хоёроо санаад зөндөө уйллаа муу хүү чинь.

ААВДАА

2009-06-22T17:36:00.002+09:00

Хайрт аав Сангаравын Цэнд таныгаа хүндэтгэн дурсаж зориулав

Нар ирж байхад
Навч ногоороогүй байхад
Шувууд ирж байхад
Шүлэг бичээд дуусаагүй байхад

Хүүгээ орхиод холоо явсан
Хүний дээд миний бурхан аав минь
Нутгийхаа энгэрт таныгаа тавьчихаад
Нулимасаа арчсаар явсандаа хүү чинь

Сайхан байждээ аавтайгаа байхад
Сартайд ч,нартайд ч очоод
Хааяа ч гэсэн загнуулаад
Хажуугаар нь бас эрхлээд

Цэрэгт байхад минь эргэж ирчихээд
Цэрэг малгайг минь өмсөж үзээд
Арав төгрөг гарт минь атгуулаад
Аав нь хүүгээ үнсэе гэж билээ

Хэн намайг аав шиг минь хайрлах билээ дээ
Хэлж ирдэггүй өвчин хэцүү л юм билээ
Хүний хүү аавтайгаа золгохыг хараад
Хүү чинь дотогшоогоо урсаж л байлаа

Хөөрхийдөө миний аав
Хүн болж төрөөд жаргаж үзсэн нь цөөхөндөө
Хослон амьдарч яваад ханиа эрт алдаж дээ
Хожим нь л ухаарах юмдаа таны муу хүү чинь

Өө миний хүү ирлээ гээд инээх нь
Өчигдөр юм шиг л санаанд байна
Цэн цэнгийн цуваа шиг гээд дуулдаг аавыгаа бодохоор
Цээжний гүн дэхь бороо нүдээр гараад болохгүй нээ

Сайхан аавтай байсан болохоор
Сайн явнаа хүү чинь
Дуусашгүй их хайрын тань илчинд
Дулаацсаар явна даа муу хүү чинь

Melancholy Smile

2009-06-21T02:23:00.002+09:00

УУЧИЛААРАЙ

2009-05-21T06:07:00.005+09:00

Хачин цэнхэр хавар цасан дороос ургаж
Харах нүдний өмнүүр шувууд тэнгэр зүсэж нисээд
Хагацал үлдээсэн дурлал сэтгэл урж өндийгөөд
Хэлж амжаагүй үгс нулимас болон урсаад

Тэнгэрт хөвөх үүлс сүүдэр зууж ирэн асгаад
Тэр л хаврын шаргал хүлээлт цээжний гүнд амтагдахад
Хайрын гашуун дурсамжаа нулимас болгон унагахдаа
Хашаа дагаж ургасан хэсэгхэн өвсийг усалмаар

Эргүүлж буцааж болохгүй цаг хугацаанд туугдан
Энэ л цэнхэр хаврыг тэвэрээд амьдрал дундуур алхахдаа
Олон жил хадгалсан үгээ одоо л би хэлэе
Омголон зан,залуу нас хоёрыг минь чи УУЧИЛААРАЙ

МЭДЭХ ҮҮ ЧИ!

2009-05-21T03:13:00.004+09:00

Намайг чи орхиод явахад юу үлдсэнийг мэдэх үү чи!
Навчсаар уйлсан намар шиг сэтгэл уйлж үлдсэн
Дурласан сэтгэл дутуу залгисан нулимс үлдсэн
Дуртай бүхнээсээ зугатаасан дугуй хар цэг болж би үлдсэн

Дуусашгүй урт өдрүүдийг өнгөрөөх гэж дарс уусан
Дутуу нойртой хоносон шөнүүдээр хайрын сарнай урласан
Дууны эгшигт уяарч, дурсамжаараа амьдарч үлдсэн
Дурлалаасаа хагацсан сэтгэл голд ортол өвдөж үлдсэн

Бүүдгэр болсон хорвоогоос гэрэл олж харах гэж би ядарсан
Бүүвэйн дуу, ээжийн хайрыг үгүйлсэн
Бүр юунд ч зовохгүй нохойн гөлгөнд би атаархаж
Буйдхан энэ хорвоогоос явах юмсан гэж бодогдсон

Он цагийн эрхээр цэг бүдгэрч сэтгэл чангарсан
Орчлонд чамайг хайрласан шиг хайр ирэхгүй болсон байсан
Нар сар хоёрыг угтаа нэг юм гэж ойлгодог болсон
Найр дуу хуурыг намбатайхан шиг өнгөрүүлдэг болсон

Намайг чи орхиод явахад юу үлдсэнийг мэдэх үү чи!
Намрын навчис ямар гоё хээтэйг мэдэрч үлдсэн
Наснаасаа эрт ухаан сууж ухаарч үлдсэн
Нар сартай хорвоод чамайг л үл мартах сэтгэл үлдсэн

МЭДЭХ ҮҮ ЧИ!

~Нутгийн чулуу~

2009-04-28T16:49:00.003+09:00

Бодохийн төдийд л уярааж
Бороо болон орж сэтгэл дэвтээсэн эх орон минь
Будант саарал өдрүүдийн цаанаас
Сэмлэж гийсэн эх орон минь

Нутгийнхаа бор чулууг атгаж байгаад анирдахад
Нуурын эрэгт буух хунгийн дэвэлт сонсогддог
Нутгийнхаа бор чулууг атгаж байгаад дэлгэхэд
Нулимсаа арчиж үлдсэн эхийн минь харц харагддаг

''Гуниг минь түрүүлж сэрдэг''

2009-04-09T14:56:00.013+09:00

Ирэх шувуудийн ганганаад
Гуниг минь түрүүлж сэрдэг
Ирэхүй одохуйн дунд би
Өөрийгөө гээж суудаг

Хайлсан цасны шар ус
Эмтэрсэн сэтгэлийг эмжин урсaхад
Энэ л хаврыг би хэн нэгэнд бэлэглчихээд
Эргэж харалгүй яваад л өгмөөр...

Хаврын бүлээн салхинд илбүүлэн суухдаа
Хаашаа ч юм бэ? би яардаг aa
Хайр дуудах зэргэлээт өдрүүдйиг ганцаараа үдэхдээ
Хоосортолоо би санаа алддаг аа

"Цэцэн Мандухай"

2009-04-05T21:37:00.006+09:00

* МИНИЙ ЭХ ОРОН*

2009-04-05T13:05:00.013+09:00

*** МИНИЙ ЭХ ОРОН***

Оршил

Бие минь тэнд төрсөн болохоор
Бас сэтгэл минь тэнд төрсөн болохоор
Билэг оюун ухааныг тэндээс авсан болохоор
Би тэнд хайранд өлгийдүүлж,хайранд зодуулж өссөн болохоор
би түүнийг эх орон гэж нэрлэдэг ээ

** МИНИЙ ЭХ ОРОН***

Наран жаргавч саран мандах гэрлийн эх орон
Навч нь унавч цас нь өнгөлөх цагаахан эх орон
Нас нэмэхэд улам ойртох соронзон эх орон
Намайг шүлэг болгон хувиргах ухаарлын эх орон

Халуун хэвлийгээсээ түрж эрдэнийн чулуу гаргаж байдаг
Хаанахын ч хүүхэд атаархам хаан шиг тоглож байдаг
Хадган өнгөтэй тэнгэрээр өдөржин хучуулж байдаг
Хав хар нөмрөгийг очир алмаазан шигтгээтэй нь тийрч унтаж байдаг

Хойморт нь Бурхад заларч байдаг
Хажууханд нь хүүхэд Бурхан эрхэлж байдаг
Тулганд нь галын Бурхад инээж байдаг
Төрсөн гэр минь Бурхадын гэр байдаг

Сүүний үнэр шингэсэн бор тэрлэгний энгэрт
миний эх орон үнэртэн байдаг
Сүмэн өвсний толгой хөдөлгөх төдий салхинд
миний эх орон аргадуулан байдаг
Түрүү морины хөлсөнд
миний эх орон дусланхан байдаг
Түрүүлсэн бөхийн дэвэлтэнд
миний эх орон хотолзонхон байдаг

Хоёулаа ирсэн шувууд гурвуулаа болоод буцдаг
миний эх орон учрал хайрын эх орон
Харьд очсон морьд нь нутгаа тэмцэн гүйдэг
миний эх орон санан тэмүүлэхийн эх орон
Түмэн өнгийн цэцгээ хөлд минь дэвссэн
миний эх орон хүндэтгэл хайрлахын дээд эx орон
Түнэр харанхуйд ч сэтгэлд минь бадамлан асах
миний чиний хайрын ундрага эх орон

Намираа зөөлөн бороонд нь хорвоо ариусч байдаг
Намуухан будрах цасанд нь сэтгэл ариусч байдаг
Нүүж сууж явахдаа бууриа цэвэрлэж байдаг
Нүгэл тогтох аргагүй миний эх орон ариухан эх орон

Уулын оройд нь салхи исгэрч бодлыг алсад хүргэж байдаг
Урсгал гол нь анагаах увьдастай урсаж байдаг
Уртын дуу нь дэлхийгээс тасарч гарч байдаг
Уяхан замбуу тивийн наран таанын үнэрт согтож байдаг

Таван ханатай гэрт нь нар,саран зочилж байдаг
Таван хошуу мал гэрээ тойрон ижилсэж байдаг
Талын Таван Толгой нь хайрын учралд дуудаж байдаг
Таньж,мэдэж дуусашгүй миний эх орныг
МОНГОЛ гэж нэрлэдэг ээ

Нутгийн минь жижигхэн бор чулуунд миний эх орон багтанхан байдаг
Намар намрын навчисны хээнд миний эх орон тодронхон байдаг
Настай ээжийн минь духны үрчлээнд миний эх орон долгиотон байдаг
Нулимстай нүдийг минь салхи нь арчдаг
ЭХ ОРОНТОЙ учраас би бардамхан aлхдагаа.

"""Хаврын цас мэт"""

2009-04-05T00:11:00.009+09:00

Дэвэрсэн сүү шиг сэтгэл
Дэндүү удаан тайвширсан
Уйт гашуун гуниг өрөмтөж дарахдаа
Ухаарал гээчийг суллаж тавьсан

Алдах онох хоёр сэлүүртэй завиар
Амьдрал гээч далайд хөвөхдөө
Амьд буйн утга учрын сувдыг олоод
Амаржсан эх мэт тайвширсан

Харанхуй сохор байснаа
Хараа орох мэт болсон
Хачин уйт гуниг харин
Хаврын цас мэт цоохортож хайлсан

"""Зүүдний ертөнц"""

2009-03-24T15:36:00.015+09:00

Зүүдний ертөнц манант гэгээ татуулан буухдаа
Зүрхний гүн дэх хөрсөнд хайрын үр цацахад
Харанхуй шөнийн аниргүйг шимэн үндэслэж
Хараад ханамгүй өнгийн цэцэгс дэлгэрнэ

Цэцэгсийн дэлбээнд мөнхийн ус шүүдэртэхэд
Цаг хугацаа цочихдоо хэмнэл алдан зогсоно
Цалгих сэтгэлийн гүн дэх чанад алсын мэдрэмж
Ертөнцийн гүнд дэх цэцэрлэгт гэрэл болон амирлана

Тэр цэцэгсийн өнгөнд энэ ертөнц бүдгэрхэд
Тэргэл саран дурлахдаа нууцлаг мэлмийгээ нээнэ
Галбир уран эрвээхий гэрэл зуран эргэлдэхэд
Газрын нар уярахдаа урсах мэт хээтнэ

Өнгө амилуулсан цэцэгс гэгээ цацаруулан яруусахад
Өөрийн эрхгүй мэдэрхүй сөгдөж хэмжээлшгүйн гүнд уусна
Үгээр хэлэхийн аргагүй төгс амгаланд хорогдохдоо би
Өөрийгөө тэнд орхичихоод өглөөг энд хоосорч угтмаар

"""Яагаад,ямар учраас....???"""

2009-03-21T14:52:00.015+09:00

"Юу тарина,түүнийгээ хурааж авна"
............................................Библи судараас

Бид хайрлаж,хайрлуулж,мэдэж суралцахын тулд амьдардаг билээ.Мэдээж бас бид амьдрахын тулд хооллодог .Өнөөдөр бидний өдөр тутам идэж хэрэглэдэг хоолны тухай бичихээр шийдлээ.
Эрт дээр үеэс цагаан хоол болон мацаг барих тухай түүний ач холбогдолын тухай зааж сургасаар иржээ.Яагаад мах идэх муу юм бэ? Ямар учраас ..
Асуудлын гол нь мах гэдэг тэр материаллаг зүйлд байгаа юм биш.
Амьд амьтан болгон амьдралруу тэмүүлдэг.Мах идэхийн тулд бид амьтан алж хөнөөж байдагт л байгаа юм.Энэ үйлдэл нь бидэнд зовлон бэрхшээл авчирч байдаг.
Үйл болгон үр дүн дагуулж байдаг.Үйлийн үрийн хууль ийм юм.Энэ ертөнцөд бид үйлийн үрийн хуулиас зайлж бултаж чадахгүйд асуудал байгаа юм.
*Юу тарина,түүнийгээ хурааж авна* гэдэг үйлийн үрийн хуулийн дагуу бид муу үйл хийвэл бидэнд тэр муу үйлийн үр дагавар ирж байдаг.
Бид өнөөдөр өөрийн гараар амьтан алаагүй ч гэсэн бид мах иддэг болохоор бидэнд мах бэлтгэж өгөхийн тулд том том бойны газруудад 24 цагаар үхэр,тахиа гахай хонь гэх мэт бусад амьтадыг алж хөнөөж байна.Мэдээж амьд бүхэн үхэхийг хүсдэггүй.Амьд амьтан алахад тэр маш их айж,зовож ,шаналдаг.Бид мах иддэг болохоор амьтан алсан тэр муу үйлийн үр дагавар бидэнд ирдэг.Бид цагаан хоолны талаар мэдлэг ойлголт бага байдаг нь бас нэг бэрхшээл юм.Цагаан хоол гэхээр сүү будаа.пэрэс гэж төсөөлдөг.Одоо ингэж ойлгох ойлголтоо өөрчилөх цаг болжээ.Яг л махаар хийсэн мэт амт чанартай төрөл бүрийн цагаан хоол байдаг.Цуйван,төрөл бүрийн хуурга,бууз,хуушуур,шөлтэй хоол гээд бидний мэдэх олон төрлийн хоолыг бид гэртээ хийж идэх болон цагаан хоолны газаруудад идэж болох бололцоотой болжээ.
Хүн нэг удаа цагаан хоол идэхэд аав,ээж,үр хүүхэд,хань,өөрийн ах дүү болон өөртөө тохиолдох их бага гай зовлонгоос салгаж холдуулж тойруулж өнгөрөөдөг байна.Энэ нь өөртөө болон өөрийн барилдлагатай хүмүүстэй хийж буй их буян тус юм.
Мөн бусад хүмүүст цагаан хоол өгөх,өөрөө цагаан хоол идэх нь өөрийгөө болон бусдыг гай зовлонгоос гэтэлгэж байгаа хэрэг юм л дaa
Буддын болон Ариун Библи бусад судар номуудад мацаг барих болон,хоолны тухай бичиж сургаж заасаар иржээ.
Ариун Библи-д хамгийн эхний сахилд "Бүү алж хөнөө"гэж заасан байна.Үүнийг өнөөдөp зөвхөн хүнийг л алж болохгүй гэж их явцуу утгаар тайлбарлаж байгаа нь гэнэн бөгөөд мунхаг хэрэг юм.Үүнийг өргөн гүнзгий утгаар ойлгож авч үзэх хэрэгтэй байгаа юм.
Та цагаан хоол идэж эхэлсэний дараа олон өөрчилөлтүүдийг мэдэрч эхэлнэ.
Эрүүлжих,бие хөнгөрөх,залуужих,үрчилээ багасах болон арьс өнгөлөг,эрүүл болох гэх мэт.Хүний хөгширөлт,өвчлөлтийн 90% хувь нь бидний иддэг хоолноос шалтгаалж байдаг тухай судалгаа байдаг байна. Цагаан хоол идэж эхэлсэний дараах хамгийн гол өөрчилөлт нь тайван болж уур уцаар багасаж энэрэнгүй зөөлөн сэтгэлтэй болдог.Аливааг хайрлах нинжин зөв сэтгэлтэй болно.
Энэ хайрлах зөөлөн сэтгэл бол биднийг зөв амьдаруулж ,муу муухайгаас холдуулж биднийг сайн гэгээн зүгрүү хөтөлж явах гол хүчин зүйл юм.
Олон махчин амьтан ууртай түрэмгий байдгийг бид бүхэн сайн мэддэг билээ.
Манай эмэгтэйчүүд олон төрлийн үнэтэй тос,түрхлэг авч хэрэглэж байснаас шууд цагаан хоол идэж эхэлвэл үр дүнтэй бөгөөд их буянтай үйл юм гэж зөвлөх байна.
Бид хоол идэх болгондоо "Миний идэж буй энэ хоолны төлөө амьтан зовоож тарчилааж байсан"гэж бодохгүйгээр хооллох нь үнэхээр сайхан хэрэг биш гэж үү.

Мах идэх нь

-Та амьтаны амь идэж байна гэсэн үг
-Та амьд амьтаныг зовоож тарчилааж идэж байна гэсэн үг
-Та амьтаны хүүр идэж байна гэсэн үг
-Та нүгэл идэж байна гэсэн үг
-Та сүүлд нь өөрөө эдлэх зовлон хурааж идэж байна гэсэн үг

Хүн төрөлхтөн бид анх байгалиасаа махчин биш юм.Энэ талаар олон шинжилгээ судалгаа байдаг.Бид анх архи ууж,тамхи татаж байгаагүй.Энэ бол бидний олдмол зуршил юм.Үүнтэй адил мах идэх нь бидний олдмол зуршил байгаа юм.
Амьд амьтан бидэнтэй адил.Сээр нуруутан,амьд зулзага төрүүлдэг.Халуун сүүгээ хөхүүлж өсгөдөг.Айх,хайрлах,уурлах мэдэрхүйтэй.
Өнөөдөр олон олон оюунлаг залуус цагаан хоол идэж түүний ач тусыг мэдэрч эхэлж байгаа нь бахдууштай сайхан хэрэг юм. Сайн үйлс дэлгэрэх болтугай!

Шувуу

2009-03-19T16:15:00.011+09:00

Би гуниг цалгисан нууранд ганцаараа хөвсөн хүн шувуу
Би гэмшил унaган нисэхдээ гэрэл хайсан зөнч шувуу
Би итгэлийн халуун галыг эмзэгхэн далавчаараа сэвсэн галч шувуу
Би эргэн эргэн буухдаа элгээрээ илж нуураа аргадсан холын шувуу

Би өглөөний наранд уянга зүүж,учрал билэгдсэн
Би нарны шувуу
Би үдшийн сарны гэгээнд үнэний шигтгээ болж хөвсөн
Би гэрлийн шувуу
Би хайр хүсэн дэвэхдээ халуун насаа шатааж ниссэн
Би цаг хугацааны шувуу
Би хамгийн сүүлчийн удаа хагацал үлдээж нисэхдээ
Халуун үгсээ хань болгон үлдээх

Би шүлэгч шувуу

Сэтгэлийн бороо

2009-03-09T16:11:00.008+09:00

Чилийтэл өнгөрсөн он цагийн дээгүүр
Чиггүй зүггүй ниссэн сэтгэл
Чинийxээ хайрын мөчир дээр сууж
Цуцсан жигүүрээ амараасан

Аялгуут дуугаа чамдаа дуулж
Аргасан нүдээ нулимасаараа чийглэсэн
Атгаж зангирсан сэтгэлээ чам дээр асгаж
Алдуурах мэт тайвширалыг олсон

Олон жилийн уйт зовлон хайлж
Орхиод гарсан үүрэндээ эргэн буусан
Хайр дутсан гурван яргуй дээр
Хамгийн анхны бороо болж орсон

Бодрол шүлэг

2009-02-14T14:46:00.004+09:00

Хоосонд оршин байх гэсэндээ
Хувирч,задарч бас нэгдэж байдаг энэ хорвоо
Түмэн тэмтрүүл барих барьцгүй болохдоо
Түүнийгээ их хурд хөдөлгөөнөөр орлуулна.

Зогсолт байж болохгүй энэ ертөнц
Зоргоороо бас тарж болохгүй энэ ертөнц
Өвсний үндэс мэт түмэн холбоос нь
Өөртөө л зүүгдэх боломжийг өгнө

Түмэн хувирал сэтгэлийг татаж
Тэгэхдээ бас зовлонг үүсгэж
Мартахын манан намуухан буухдаа
Маргааш бол өчигдөр гэдгийг бас мартуулна.

Сүмийн хонх сулхан дуугарч
Сүүдэрт орчлон сэрүүхэн зүүдэлнэ
Шүлэг тэврэх сэтгэл үл тайвширахдаа
Сүмийх гэрлийн зүг тэмтчин явахдаа ганцаардана

Бүх юм хуучин

2009-02-08T16:36:00.011+09:00

Бүдэгхэн сарны гэрэлд эрвээхий мэндлэх нь хуучин
Бүсгүй хүний анхны шөнө үл мартагдам хуучин
Бүүр эртний гунигт аялгуу сонсоогүй хуучин
Бүүвэйн дуунд хорвоо тайвширах нь уярам хуучин

Гэгээн мэргэдийн шарил дээр өвс ургах нь хуучин
Гэнэт аянга цахилж бороо орох нь хуучин
Норсон үсээ илэн солонго харах нь хуучин
Намайг сэрээх шувуудын жиргээ,нарны гэрэл хуучин

Анхны хайр,алдуурсан сэтгэл хуучин
Аврал эрэх цөхөрсөн харц хуучин
Цас хайлах,хавар,яргуй эргэх хуучин
Цагаан зээрийн хэвтэр дулаахан хуучин

Үхэл авч одох авч эргүүлж авчрах хуучин
Үлгэр эхнээсээ хуучин
Цаг хугацааны битүү тойрогт бүх юм хуучин
Цай буцлах хоромын амьдрал шинэ мэт хуучин

Уучлахуй дор

2009-02-07T17:07:00.005+09:00

Нэргүй хэлгүй мэт болоод
Нимгэн цаасан дээр
Бэх мэт уусаж
Hам гүмхэнд би дурлаж байна.

Өвдөлт инээмсэглэлээр гадагшилахад
Өнгөрсөн ирээдүй хоёрт
Өөрийгөө нээж өгчихөөд
Дусал дусалаар би ууршиж байна.

Дуу сарних цагаан талд
Дур тавих шиг алдуурхад
Нимгэн цагаан үүлэнд
Нэр зүс хоёр минь сарниж байна.

Хүсэхүй дор сэтгэл ирнэ
Хүлээхүй дор амьдрал ирнэ
Ухаарахуй дор гэгээрэл ирнэ
Уучлахуй дор өөрлүүгээ би ирнэ

Нар сүлсэн хайр

2009-01-29T21:11:00.005+09:00

Нар навчинд шингэн хувилж
Салхи хөлөглөн бүжиглэхэдээ
Чиний үсийг задлахад

Би алгандаа сэтгэлээ тавьчихаад
Хүслээ шивнэн үлээхэд
Хайрын цэцэг дэлбээлсэн

Дуу чинь тарни мэт сонсогдож сэтгэл эзэмдэхэд
Дулаахан харц чинь цочтол намайг догдлуулсан
Үйлийн үртэй хайр үүлэнд зураглан хээтэж
Үнэнд ороогдон унахдаа энгэр норгон дуслах байх

Намрын шаргал өдрүүдэд хайрлаж ханаагүй сэтгэл
Өвлийн хүйтэн өдрүүдэд гал шиг шатах байх
Өргөс авахтай адил мартагддаг дурлал гэж байдаггүй хойно
Өнчирсөн зүрхэнд сэтгэл минь шаналал тэврэн ирэх байх

Ай би энд

2009-01-28T17:13:00.007+09:00

Өөрийгөө л өргөх өчүүхэн сэтгэлт хүний
Өвчин нь амилж чөтгөр болсон жүжиглэл
Өр өвдөж ,бүүр өмөрч унамаар
Өрөвдмөөр,бүүр бөөлжмөөр

Өр зүсэх ганцаадалд хань болох гэж
Өнгөрсөн,ирээдүйн завсараас
Өндийж сар ургана.
Хорвоо гэж........

Өөрийгээ тэсэлчихмээр гашуун уйг
Өөртөө шингээж зовлонг нимэглэхээр
Өвс ургахдаа итгэл ургуулна
Амьдралаа гэж........

Сар өвс хоёрын завсар
Санчигны өнгө хувиргаж цаг хугацаа урсана
Сайн мууг мартуулах гэгээн мөчүүдийг хүлээхдээ
Үхсэний зол гэж
Амьдын тамыг илчилж хашгирмаар

Ай би энд ганцаардахдаа
Шүлэг нөмөрч л сууна даа

Серенада...

2009-01-14T22:40:00.007+09:00

Австрийн суут хөгжмийн зохиолч Франц Шубертийн нэгээхэн сод туурвил бол "Серенада" юм аа. Сонсох тусам яруусаад...
Цээжин дотор уярал, гунилаар гэрэлтээд... уйлмаар болоод...
Цээжин дотуур тунгалаг долгисыг түрэн түрэн...
Чим чим... уянгалаг хөндүүр...
Чичирсэн аньсага Серенада дуулна...
Франц Шубертын тухай
/1797-1828/
Австрийн хөгжмийн зохиолч, романтизмын гол төлөөлөгч Франц Шуберт насан туршдаа ядуу амьдралтай өлөн зэлмүүн байж, өвчин эмгэгт ээрүүлж явжээ. Амьдралынх нь хамгийн хүнд үе нь эцэг нь түүнээс ургийн холбоогоо тасалж, сэтгэлтэй бүсгүйдээ ядуу зүдүү хэмээн гологдож ганцаардсан тэр он жилүүд байжээ. Гэсэн ч тэрбээр үл гуньж гутран зохиолуудаа бичсээр л байж.
Гэвч гайхамшигт туурвилуудыг тухайн цагт нь таньж, худалдаж авах, тоглох газар олдохгүй байв. Ганцаардмал зүдэг гэвч гайхамшигтай суу билэгт Шуберт амьд ахуйгаа алдарт 9 симфонийнхоо зөвхөн нэгийг нь л сонссон гэдэг. Түүнийг нас нөгчихөд өөрийнх нь гэрээслэлийн нь дагуу суут хөгжмийн зохиолч Бетховенийг тавьсан газарт оршуулжээ. Вена хотын Веринг хэмээх оршуулгын газарт байх Шубертын булшны хөшөөн дээр "Хөгжмийн урлаг энд эрдэнийн баян сан, эрхэм сайхан найрлага хоёроо оршуулсан юм" хэмээн сийлжээ.
Ф. Шубертийн хөгжим бол чөлөөтэй хөврөх гүн бодрол, сэтгэлийн их уянга, намуун тансаг дуулал юм. Тэрээр хүн төрөлхтөнд 1000 гаруй зохиолын өв санг үлдээжээ. Хөгжмийн театрт зориулан 20 орчим бүтээл, 9 симфони, 9 удиртгал, төгөлдөр хуурын 22 сонат, аязуудын хэд хэдэн түүвэр, дуулаачийн янз бүрийн зохиол, үүнээс 600 гаруй дуу нь уянгын шилдэг бүтээлд тооцогддог байна. Хөгжмийн зохиолчийн системийн мэдлэг бүү хэл дунд сургуулийн боловсрол ч эзэмшээгүй Франц Шуберт бурхнаас заяасан авьяас билэг, нөр их хөдөлмөрийнхөө үрээр гайхамшигт бүтээлүүдээ туурвиж, суутны зэрэгт хүрчээ.

Хэсэг модны дор

2009-01-12T15:40:00.015+09:00

Хэсэг модны дор уйт сэтгэлээ асгаж
Хөндүүр дурсамжаа задалхуйд
Хэлээгүй,хэлмээргүй дурсамж
Хажууд ханьсан суулаа

Дуулмаар,уйлмаар хүсэл
Чимээгүйн дунд эргэж
Дусал нулимас хуралдаж
Аньсаган доор нуугдлаа

Таяг тулсан эмгэн зүтгэн алхасаар өнгөрч
Тарж буй сэтгэл танил өдрүүдийг авчирлаа
Өвлийн цасан дороос ногооны үнэр хайх шиг
Өнгөрсөн цаг хугацаанаас өөрийгөө тэмтэрч суулаа

Яг л одоо энд хүн чанар тунарч
Ярих мэт харцаараа би үнэнийг илбэн суулаа
Яг л одоо эндээс залуу нас буцаж
Явган хүний замаар эмгэний араас гэлдэрнэ би

Сүүлчийн удаа залуу нас
Гараа сунган өгөхөд нь
Сүүдрээ гишгэсээр өндийхөд
Шүлэг унахдаа хашгирлаа

********************

2009-01-11T23:55:00.006+09:00

Утга учир улан дор сэвтээн үгүй хүлээж
Унтаж буй,унаж буй амьдрал дээгүүр нь алхана
Солиорол инээсээр шинэ зангиа зүүж
Сохор хүмүүс гудамжинд соёл,гоёл ярина

Нэг луйварчин нөгөө луйварчингаа шүүнэ
Нэг янхан нөгөө янханаа худалдаж авна
Хэсэг жоом нэг жоомоо од болгож
Хэрүүл эрсэн сонин мөнгө болгож иднэ

Бурхан сайн мууг үл мэднэ тэтгэнэ
Буруутай мэт цаг хугацаа бүхнийг чирнэ
Байгаа мэт байхгүй мэт амьдрал хэмээх үзэгдэлд
Буцаж унах нүхээ хүмүүс өөрсдөө л ухна....

УХААРЛААС УНАСАН НАВЧ

~~~Яагаад би ~~~

~~~ Aлсыг зоримоор...~~~

Би бол би биш...(төгсгөл 5)

Би бол би биш (цуврал 4)

Би бол би биш (цуврал 3)

Би бол би биш (цуврал 2)

~~~Энэ л мөч~~~

Би бол би биш (цуврал 1)

~~~Өөрөө тэр над дээр ирдэг~~~

~~~Асуулт~~~

~~~ Хүсэл~~~

*********************************

~~~Тэнгэрийн хувилгаан саран минь~~~

*********************************

~~~Бодрол~~~

~~~Эргээд хартал...~~~

~~~Энэ л мөчийн санаа алдалт~~~

~~~Уяаны үзүүр~~~

~~~Хааяа тэр цэцгийг харахаар~~~

~~~Задралын дараа нэгдэл байдаг~~~

*****Юу ч битгий ярь*****

**************************

*******************

~~~Юунд эс амараанам~~~

~~~Цасан дээрхи шүлэг~~~

***********************

************************

~~~Итгэлт сэтгэлийн зам ~~~

***БОДРОЛ***

***Хэрхэх билээ би ...***

***Юу ч хүсэхгүй байх нь ...***

***Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ***

***Xамтдаа явахуу? андаа***

***Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧинХай***

~~~НЭР~~~

***Гэгээн алсад одох юмсан***

***Ай намар минь дээ***

***Чиний нулимас ***

***Шүлэг болон цааснаа бууна***

***Миний доторхи их хүчинд...........***

***Би тэнд шүлэг бичихгүй***

Ave Maria (Schubert)

Сайхан монгол бүсгүй минь надад дурла

М-Онлайн радиод өгсөн ярилцлага

***Хэн?***

***Одоо болсоон***

***Шүлэг бид хоёр***

***Нар шиг асгалаа ***

***Хүлээсээн би чамайгаа ***

***Тун удахгүй хавар ирнэ***

***Миний ертөнцийн гүнд юу ч байхгүй***

***Өнөөдөр***

***Тэнд хамт байсан гэж....***

***Ийм нэгэн гэгээн мөч ***

****Сэтгэлээс унах бодлууд***

***Үлдээлээ***

****Сэтгэлээс унах бодлууд***

***Би жирийн нэгэн өвс байсан***

***Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд***

***Бурханы галт шувуу***

***Болмоор...***

***Чиний нэртэй мөчүүд ***

***Шүлэг үүрсэхэд***

***Бодрол***

***Аниргүйд***

***Миний үг***

***ЯРУУСАЛ***

****Намрын өглөө****

***БИД БУРХНЫ ХҮҮХДҮҮД ***

***ЭВЛЭРЭЛ***

***ЦАГ ИРЖ ЯВНА***

***МОНГОЛ ЭХ ОРОН МИНЬ***

***БОДРОЛ***

***НУТГИЙН ӨГЛӨӨ***

***ШҮЛЭГ БИШ ШҮЛЭГ***

***Будда Амитаба ***

***САРНАЙ***

***САЙХАН ААВ,ИЖИЙ ХОЁР МИНЬ***

***ААВДАА***

~Яагаад би ~

~ Aлсыг зоримоор...~

~Энэ л мөч~

~Өөрөө тэр над дээр ирдэг~

~Асуулт~

~ Хүсэл~

~Тэнгэрийн хувилгаан саран минь~

~Бодрол~

~Эргээд хартал...~

~Энэ л мөчийн санаа алдалт~

~Уяаны үзүүр~

~Хааяа тэр цэцгийг харахаар~

~Задралын дараа нэгдэл байдаг~

Юу ч битгий ярь

~Юунд эс амараанам~

~Цасан дээрхи шүлэг~

~Итгэлт сэтгэлийн зам ~

БОДРОЛ

Хэрхэх билээ би ...

Юу ч хүсэхгүй байх нь ...

Энэ хорвоод юундаа ч гомдох билээ

Xамтдаа явахуу? андаа

Төгс Гэгээрсэн Их Багш ЧинХай

~НЭР~

Гэгээн алсад одох юмсан

Ай намар минь дээ

Чиний нулимас

Шүлэг болон цааснаа бууна

Миний доторхи их хүчинд...........

Би тэнд шүлэг бичихгүй

Хэн?

Одоо болсоон

Шүлэг бид хоёр

Нар шиг асгалаа

Хүлээсээн би чамайгаа

Тун удахгүй хавар ирнэ

Миний ертөнцийн гүнд юу ч байхгүй

Өнөөдөр

Тэнд хамт байсан гэж....

Ийм нэгэн гэгээн мөч

**Сэтгэлээс унах бодлууд*

Үлдээлээ

**Сэтгэлээс унах бодлууд*

Би жирийн нэгэн өвс байсан

Нэг л тийм хэсэгхэн хоромд

Бурханы галт шувуу

Болмоор...

Чиний нэртэй мөчүүд

Шүлэг үүрсэхэд

Бодрол

Аниргүйд

Миний үг

ЯРУУСАЛ

Намрын өглөө

БИД БУРХНЫ ХҮҮХДҮҮД

ЭВЛЭРЭЛ

ЦАГ ИРЖ ЯВНА

МОНГОЛ ЭХ ОРОН МИНЬ

БОДРОЛ

НУТГИЙН ӨГЛӨӨ

ШҮЛЭГ БИШ ШҮЛЭГ

Будда Амитаба

САРНАЙ

САЙХАН ААВ,ИЖИЙ ХОЁР МИНЬ

ААВДАА

УУЧИЛААРАЙ

МЭДЭХ ҮҮ ЧИ!

~Нутгийн чулуу~

* МИНИЙ ЭХ ОРОН*

Шувуу

Сэтгэлийн бороо

Бодрол шүлэг

Бүх юм хуучин

Нар сүлсэн хайр

Ай би энд

Серенада...

Хэсэг модны дор