
Эргээд уяагдах учгийн үзүүр зангидсаар л
Гарах хаалга өөр байх ёстой
Ганц л үхлээр бүхнийг дуусгамааргүй байна
Өөрт сэтгэлд минь нэг хаалга бий гэнэ
Өнөө хүртэл тийшээ зүглэсэнгүй
Өөрт байгаа эрдэнээ танилгүй
Өнгийн солонго мэт хоосонд хууртаж явж дээ
No comments:
Post a Comment